Wextê Emer ji leşkeriyê tê, ku leşkerî merheleyeke girîng e di ferhenga mêraniyê de lewre navê leşkeriyê di bin peyva kamilbûnê de tê nivîsîn û têra xwe jî tirtire ye²- ji kamilbûnê wêdetir hinek xûy û xisletên elewatî lê zêde bûne. Di nav xeberdanên xwe de peyvên tirkî derbas dike, di kirasê pozbilindiyekê de bi hevokên tirkî diajo ser jina xwe ya nexwendî û tirkînezan. Şevekê dîsa Emer bir tirkî-mirkî xeber dide, bê şansî ceryan diçe, di cî de dengê wî qut dibe. Di tariyê de dimînin. Jina reben bê hemdî, li bêdengiya Emer vedigere û dibêje: "Emê Emê Xwedê kî tu dikarî di tariyê de jî bi tirkî xeber bidî!?
Kendi üzerimdeki Fransız etkisini inkar etmiyorum. İstesem de istemesem de, bir şair olarak kendimi Fransızca ifade ediyorum ve Fransız edebiyatı çok açık biçimde beni etkilemiştir. Fakat kuvvetle vurgulamak isterim ki -Fransız edebiyatının bana sağladığı elemanları bir ayrılık noktası olarak kullanırken- aynı zamanda daima Afrika mirasıyla iletişim kurma yeteneğinde bir dil yaratmaya çalıştım. Başka bir deyişle, benim için Fransızca yeni ifade biçimleri geliştirmekte kullanmak istediğim bir araçtı. Bir Antil Fransızcası, bir siyah Fransızca, hala Fransızca olmaya devam eden ancak siyah bir karaktere sahip bir dil yaratmak istedim.