Hilal Doğru
@Hilaldogru
Hocanım
Eski zamanlarda öğrencilerin "hoca hanım"ı kısaltmak suretiyle telaffuz ettiği sözcük.
Çocukların gözlerinden yetişkinlerin dünyasını çarpıcı bir şekilde ele almış Aziz Nesin. 2 arkadaşın birbirilerine yazdıkları mektupları içeren bu kitap biz yetişkinlerin davranışlarımızda bazen ne kadar çelişkili, samimiyetsiz ve doğruluktan uzak tutumlarda bulunabildiğini çok açık bir şekilde anlatıyor. Gerçek anlamda bir çocuğu yetiştirebilmek için davranışlarımızla söylediklerimizin her daim uyum içerisinde olmasına dikkat etmemiz gerektiğini tekrar hatırlatıyor kitap.
Reklam
Spoiler içerir.Düşünce
Puan vermedi
Zebercet, kitabın başlarında sıradan bir otel görevlisi olarak zannettiğim baş kahraman. Kitabı okuduktan sonra incelemelere şöyle bir baktığımda Zebercet’i tuhaf bir şekilde aşırı olumluyan ifadeler gördüm. Yaşadığı sevgisizlikten, ilgisizlikten, görünmezliğinden hatta insanlar tarafından dışlandığından falan bahsedilmiş. Bana hiç öyle gelmedi. Geçmişine ait anlatılardan ki çocukluk anıları fazla anlatılmamış kitapta, Zebercet’in derin travmalarını falan görmüyoruz. Otelde görevli olan Zebercet bana kalırsa asosyal olmayı kendi seçmiş. İnsanlarla iletişim kurmak yerine tekdüze bir hayatı benimsemiş. Ve bu tercihte onun ruh dünyasını olumsuz bir şekilde etkilemiş. Karşımızda ruh sağlığını kaybedişini adım adım gördüğümüz bir anti kahraman var. Bazı temizlik takıntıları da zaten genetik olarak bu duruma yatkınlığını da gösteriyor gibi. Otele gelip tek gece kalan kadına saplantılı ilgisi, devamındaki cinsel yönelimleri beni tam korkutmuştu ki nihayetinde bir kadını katlederek toplum için ne kadar tehlikeli biri oluşunu da göstermiş oldu. Bu kitapta belki bir anti kahramanın, bir suçlunun iç dünyasını yahut o noktaya getiren sebeplerin neler olduğunu farkedebilir ve o anlamlarda açılımlar yaşayabiliriz ancak böyle bir karakterin eylemlerini yumuşatmaya çalışmak ve kabul edilebilir bir noktaya getirmek çok doğru olmasa gerek. Elbette kitaptan çıkarılacak çok mesaj var, toplumsal, kültürel ve psikolojik. Ancak bunu yaparken fazla güzelleme yapmak bizi yazardan ve kitaptan uzaklaştıracaktır. Keyifli okumalar.
Toprağını ek*1000Kitap
Geçmişten günümüze olanlar bir film şeridi gibi adeta. Yazarımız kendisine bir okuyucu kitlesi seçmiş o kadar belli ki bu. Anlamak, devam edebilmek zordu. Ama bu tamamen benim eksikliğimden kaynaklı. O kadar çok şeyi referans veriyor ki( bu çok güzel) onları okumadığım ya da bilmediğim için çok üzüldüm.Emrah Safa Gürkan'ın hitap ettiği okuyucuya imrendim açıkçası. Ama bu demek değil ki kitabı okumayı erteleyin. Hayır aksine ne kadar erken okursanız o kadar yol kat etmiş olacaksınız bence. Ben biraz yetersiz kaldığım yerleri görmüş oldum böylece. Aynı zamanda birçok konu hakkında yanlış bildiklerimi öğrenmiş oldum. Ya da bazı noktalarda neyin nereden geldiğini farketmiş oldum. Keyifli bir okuma süreciydi. Dikkatinizi toplayın ve öyle okuyun. Bu arada içerisinde karakodlu sürprizler yerleştirilmiş her seferinde heyecanla onları bekledim. Bazı resimlerle de ayrı keyif katmış yazarımız. Tanışmış olmaktan mutluluk duyuyorum, takipte kalacağımdan da eminim. Sevgilerimle
Ezbere Yaşayanlar - Vazgeçemediğimiz Alışkanlıklarımızın KökenleriEmrah Safa Gürkan · Kronik Kitap · 20222,517 okunma
Yılan diye neye denir?Roman
Puan vermedi
Okuyanlar için bir inceleme. Duygu paylaşımı
Böyle bir konuya değinmezse olmazdı Yaşar Kemalim'iz. Kadın cinayetleri geçmişten günümüze o kadar karşılaştığımız bir olay ki bir türlü çözüme kavuşturamadık. Bir türlü cahilliği ortadan kaldıramadık ve sanırım insanlık boyunca da kaldıramayacağız.
Ne yazık ki insanlar cahil kalmayı, sorgulamamayı tercih ediyor. İş konusunda tembel insanların varlığını gözle görüyoruz ama düşünce konusunda tembelliği görsek de idrak edemiyoruz. İnsanımız kendini geliştiremiyor, sabit fikirlerden, sabit ideolojielerden kendini kurtaramıyor. Malesef kitapta değinilen olgu hala günümüzde karşılaştığımız durumlardan. Dinin kullanımı, ya da yanlış anlaşılması ya da kötü niyetli insanlar tarafından sömüre edilmesi bu durumun sebeplerinden biri bence. Bir de bunun üzerine eğitimsizlik, gelenek görenek, eskilere
bağlılık eklenince mantıklı sonuçlar doğurmuyor haliyle. Kadın cinayetleri konusunda alkış tutuyor toplum adete canilere. Onları teşvik ediyor, güdülüyor, destekliyor. Namus kavramı altında katledilen hayatlardan zevk duyuyor bir kesim insanımız. Kardeşin kardeşini, babanın evladını, evladın annesini öldürmesi bazıları için bir film gösterisi adeta. Ah! Kendi canları olsa söz konusu bu kadar gaddar olabilirler miydi acaba?
Elbette öncelerde bu daha yaygın bir durumdu hem de çok yaygın. Ama hala işin içinden çıkabilmiş değiliz. Bunun üstesinden ancak tek bir yolla gelebiliriz o da eğitim. Her şeyin üzerinde olan tek gerçek; yaşam hakkı.
Kitabımız bu konuyu çok güzel işlemiş. Toplumun geri kalmışlığını(üzülerek söylüyorum ki bu tabir yerinde olacak), dinin yanlış anlaşılmasını, ahlaki değerlerin güçlü olanın elinde olduğunu çok iyi ifade etmiş büyük yazar. O kadar iyi analiz edilmiş bir konu ki iyiki okudum diyorum. Keşke orada biri
Stefan Zweig en sevdiğim yazarlardan biri. Kısa ve öz yazar, etkilemeyi her seferinde başarır. Gömülü Şamdan'da Yahudiler'in arkadaşı oluyorsunuz. Onlar için kıymetli olan Menora'nın başına gelenleri, onun Yahudiler için değerini, onların umutlarını dile getiriyor. İnanç öylesine değerli bir şey olmasına rağmen her zaman ve her çağda saygı duyulmayan bir alan malesef. Hep birileri birilerini zorlayarak, aşağılayarak, yok sayarak inançlarını yok etmeye çalışıyor. Empati kurmak insan için neden bu kadar zor? Neden her yerde insanın en büyük düşmanı insan anlamış değilim. Vahşi doğayla başa çıkmış olan insan kendi ırkıyla bir türlü başa çıkamıyor. En kötüsü de insanın insanla olan savaşı bir türlü bitmiyor. Hiç bitmeyen( belli ki bitmeyecek olan )bir kinle devam ediyor. Bunun gibi eserleri okumanın empati duygusunu geliştireceğini umuyorum. O yüzden okumalı, okutturmalı. Keyifli okumalar
Reklam