Hilal Danışmaz
@Hilall_Koc
Zonguldak
95 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitaplarımı okuyup günün yoğunluğundan sisteme giremediğimin belirtisidir. Uyar'ın her kelimesinin büyüsüne kapıldığım doğrudur. Çok fazla dile getirmeyeceğim; geç olmadan ruhunuza gerekeni verin derim, şimdiden iyi okumalar :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Büyüye kapılmaca;Edebiyat
Oğuz Atay ve eserlerine olan merakım Poyraz Karayel dizisi ile başladı diyebilirim. Kitabı arkadaşımın hediye etmesiyle de serüvenim başladı. Şuan kitabın ortalarına gelmiş bulunmaktayım. Okumaya başladığınızda bir kargaşanın içerisindeymiş gibi hissedebilirsiniz ama sonrasında taşlar bir bir yerine oturuyor meraklanmayın. Kelimelerin büyüsüne kapılmaya hazır olun. Alıntılarımı paylaşmaya devam edeceğim elbette, şimdiden okuyan ve okuyacak olan arkadaşlara iyi okumalar dilerim.
Dostlarını kendine yakın tut, düşmanlarını daha yakın!
Uzun zamandan beri dikkatimi çeken okumayı sürekli unuttuğum ama geçen günlerde sonunda elime alıp okuduğum bir kitaptan bahsetmek istiyorum size. Kitapta Çin’in sürekli birbiriyle savaşan çok sayıda eyalete bölündüğü ve Çin tarihinde “Savaşan Eyaletler” dönemi olarak bilinen bu dönemde Sun Tzu böyle bir doktrini sunan ilk kişi olmuştur diyor. Savaş sadece meydanlarda kanlı bir şekilde yapılan bir muharebe değildir. Her insan hem kendisiyle hem de çevresiyle savaş halindedir. Belki de bu yüzden sanırım Sun Tzu’nun bu eserini özel kılanın savaşmadan kazanmak, çatışma psikolojisi ve savaş halindeki kitlelerin anatomisini incelerken aslında içindeki öğretilerin insan ilişkilerinde ve iş hayatında kullanılabilecek benzersiz tavsiyeler sunduğundan bahsediliyor. Sun Tzu’nun buna güzel bir örnek olacağını düşündüğüm bir teorisi var.
“Böylece zafer için beş temel unsur olduğunu bilebiliriz:
1- Ne zaman savaşacağını ve ne zaman savaşmayacağını bilen kazanır.
2- Hem büyük hem de zayıf bir orduyu nasıl yönetebileceğini bilen kazanır.
3- Ordusundaki tüm askerler aynı ruhla canlandırılan kazanır.
4- Kendini hazırlayan, düşmanı hazırlıksız yakalayan kazanır.
5- Askeri kapasiteye sahip olan ve siviller tarafından müdahale edilmeyen komutan kazanır.”
Verilen bu tavsiyeleri kendi hayatımıza indirgeyip kullanabilmemiz dileğiyle. Umarım hepimiz kendi savaşlarımızın galibi olabiliriz…
Yeni yılın ilk kitabı. Evet öncelikle belirtmek isterim ki kitabı beğendim. Dönem itibari ile; ezilmiş ve hakir görülmüş bir sınıfın varlığının belirtisi ile karşı karşıya kalabilirsiniz. Bununla birlikte; fakirlik, devlet düzeni, zengin sınıf, ikinci sınıf insanların gördüğü ikinci sınıf muameleler... Bakın ne güzel de söylemiş Dostoyevski, Gogol hakkında, ”Hepimiz Gogol’un Paltosu’ndan çıktık." ee haksız da sayılmaz. Bunları yazmak yürek ister -okumakta-
Yeni okuyanlar için kitap ilgi çekici gelmeyebilir. Ama o dönemi hayal edersek gerçekten takdire şayan.
Kitap, 45-50 sayfa (yayınevlerine göre değişiyor.) O yüzden size kitabın içeriğinden fazla bahsetmeyeceğim. Bir palto deyip geçmeyin lütfen. O soğukta verilmiş ruhun ve bedenin savaşı.Kitabın bir bölümünü paylaşsam daha açıklayıcı olacak sanırsam; " Ömrünün son demlerinde de olsa yoksulluk içinde geçen yaşamını bir anlığına neşeye boğan, palto biçimine bürünmüş gösterişli bir konuk tarafından ziyaret edilmiş, sefalet içinde geçen kasvetli hayatı kısa süreliğine de olsa renklenmiş; ama hemen ardından bu dünyanın en güçlü insanlarının bile üzerine çöken ölüm felaketi onun karşısına çıkıvermişti." Ah Akayiy! Böyle bitmemeliydi...
Bundan yıllar önceydi. 5.sınıf öğrencisiydim. Ee o zamanlar da okumak ayrı güzeldi. Ben mesela öğretmenlerimin ellerindeki okuma kitaplarına öyle heves ediyordum ki... Bir gün sınıf öğretmenimden elindeki kitabı rica ettim. Çok görkemliydi gözümde o kitap. Kitabın ismini merak ediyorsunuz öyle değil mi? Evet evet, Sofie'nin Dünyası... Bir hafta içinde kitabı okumam gerekiyordu, öğretmenimle öyle anlaşmıştık. Öyle sarılmıştım ki kitaba, elimden düşürmüyordum kitabı. Zorlanıyordum da okurken, ee ne anlasın küçücük çocuk felsefeden. Şaka bir yana kitap neredeyse bitmek üzereydi. Tâ ki kitabın üzerinde uyuyakalana dek. En son annemin başımın altından kitabı alıp yastığı koymasıyla kitap ile yollarımız ayrıldı. Yıllar sonra bugün de; o kitapla kavuştum ve o hatıra canlandı gözümde.Teşekkür ederim öğretmenim.
Şimdi o gün ki gibi sarılacağım kitaba. Bakalım neler olacak. Hee unutmadan, yıllar geçse de görkemliği hâlen üzerinde.
