Hilda
@Hildailbg
77 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
“Bizler içinde umut taşıyan bir türe aitiz. Travma ile çalışmak, nasıl kırıldığımız ile ilgili olduğu kadar nasıl hayatta kalmayı başardığımızla da ilgilidir.”
Reklam
“Uygarlığımızdaki ilerlemelere rağmen çocukları hâlâ dehşetin kucağında büyütüyoruz”.
“Gündüzün sonsuz görünümlü genişliğinden gecenin arka oda büyüklüğündeki havasız karanlığına sızan kendi manzaralarıyla baş başaydı”...
“İnsanlar böyle uyudukça, insanlar böyle zulüm altında inlemeyi kabul ettikçe insanlığın bir sinekten ne farkı olur, insanlar, eğer en küçük bir haksızlığa, bir zulme başkaldırmayı akıl etmezlerse, insanlık bundan böyle daha da beter hale düşecektir.
......İnsan soyu başkaldırmayı yemek, içmek, yaşamak, uyumak, çocuk yapmak gibi bir yaşama biçimi yapmazsa bugünden de bin beter olacak, içi boşalacak, duymayı, düşünmeyi, sevmeyi, sevişmeyi, dostluğu, arkadaşlığı, göğün, yerin, kurdun kuşun, akarsuyun, tanyerindeki ışığın, yürekteki sıcaklığını unutacak”...
‘Ben neyi savunuyordum? Neye karşı cephe almıştım? Yaptığım şey, önce karar verdiğim gibi gerçekten bir fikir mücadelesi miydi? Evet, hiç şüphe yok, bir fikir, bir inanç mücadelesiydi ama, neden böyle bir “altta kalanın canı çıksın” kavgası şekline girmişti? Neden o fikirler, o inançlar zaman zaman bir takım kompleksler, tepkiler, içgüdüler ve hırslar halini alıyordu? ‘
Reklam