Ben de tercih etmemeyi tercih edebilmeyi tercih ederdim!
"Quiet quitting" ve pasif direniş, her ne kadar haklı bir protesto olarak görülse de, bu pasif direnişin protesto edilen sistem yerine kişinin kendisini nasıl da çürüttüğünü, ama sistemin de aslında bir süre anlamsızlaşıp çaresiz kaldığını, ve bu çaresizlik sonucunda bu ufak isyankarın sistem içinde yok edildiğini kısa bir metinle anlamamızı sağlayan güzel bir roman olmuş. Sisteme kanıp kendini çalışkan bir köle haline getiren ve sonucunda da bir hapisten başka bir hapse düşen modern neslin özeti.
Katip BartlebyHerman Melville · Kırmızı Kedi Yayınevi · 201615,5bin okunma
Parodi tadında absürt bir dille yazılmış tatlı bir kitap.
Bir çürük incirin tüm çuvalı çürüttüğü bir dünya yerine bir sağlıklı incirin diğerlerini iyileştirdiği bir dünya.
Bu yıl okuduğum en etkileyici kitaplardan biri oldu sanırım. Kitabın konusu adından anlaşılacağı üzere ölüm. İlk başlarda böyle gelse de sonradan fark ettim ki kitabın asıl konusu yaşammış.
Veronika'nın içinde bulunduğu ruhsal durumun pek çoğumuzun da içinde bulunduğu durumla aynı ya da çok benzer olduğunu düşünüyorum; o yüzden de okuyan herkes kendinden bir parça bulacaktır bu kitapta. Pek çoğumuzun içinden intihar düşüncesinin zaman zaman geçtiğini sanıyorum. Bence bu düşüncenin kaynağı ölüm isteğinden çok yaşama isteği. İstediğimiz gibi yaşayabilme isteği. Bu kitap da bunu çok güzel bir şekilde, çeşitli karakterleriyle anlatmayı başarmış.
Daha fazla detay verip okuma zevkinizi bozmak istemem.
Şu alıntıyla bitireyim:
"İçindeki sen, başkalarının biçimlendirmediği sen."
Yazar, sürekli mutluluk peşinde koşup tüm enerjisini mutlu olmaya, mutlu yaşamaya adamanın manasızlığını ve bu eylemin aslında en büyük mutsuzluk nedenlerinden biri olduğunu güzel bir şekilde anlatıyor. Mutluluğun hayattaki küçük tesadüflere bağlı olduğunu düşünüyordum ve bunu bir yazardan okumak da çok hoşuma gitti. Dili ağır değil ama bazı cümleler (sanırım çeviriden kaynaklı doğal bir durum) fazla zoraki ve sonuna doğru başını unutturuyordu.
Mutluluk geldiğinde tadını çıkarın. Yokluğundaysa mutsuzluğunuzu yaşayın. Mutsuzluk anormal bir durum ya da psikolojik bir sorun değildir. Hayatın yapısı gereği çoğunlukla zaten mutsuzuzdur. Bunu bir sorun haline getirense yine bizleriz.
Hikayesi çok zayıf ve sıradan. İnsanın ilgisini çekmeyi başaramıyor. Ama manga tarzında Wolverine çizgi romanı okumak keyifliydi yine de. Umarım aynı çizim tarzında daha güzel Wolverine çizgi romanları da görürüz yakında.