Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, yer içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
Mutluluk fikrimin diğer herkesin mutluluk fikriyle tamamen çelişmesinden korkuyırym. Bu korku beni tüketiyor, bazen geceleri kıvranmama, acı içinde izlemeye, deliliğin eşiğine gelmeme neden oluyor. Mutlu muyum?