Coetzee.nin artıq ikinci kitabını oxumuş oldum və bu yazıçının sevdiyim tərəfi yazdıqlarıyla daha rahat empatiya qura bilməyimdir.
Bu kitabda da düşünüləsi yerlər çox idi. Məsələn sözdə barbar adlandırdıqları toplumdan özlərinin daha barbar olması faktı gözdən qaçmır.
Həmçinin oxuduqca düşünürdüm ki, insanın əsl gücü nəyisə etməyə imkanı olduğu halda (əlbəttə bütün situasiyalar üçün keçərli deyil) etməməyi seçməsindədir.
Qısaca, kitabı oxuduğuma peşman olmadım. Ayırdığın zamana dəyən bir kitabdır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu kitabı oxuyanda fərqinə vardım ki, Zweig.ın kitablarını oxumaq məni kədərləndirir. Kitab haqqında isə onu deyə bilərəm ki, Zweig yenə yaradıb, amma axırını necə gəldi sonlandırıb. Daha yaxşı edə bilərdi fikrimcə.
Kitabda diqqətimi çəkən əsas məqamlardan biri hansısa hərəkətinin nə dərəcədə planlı olsan da, ehtiyatla davransan da gözlənilməz nəticələrə gətirib çıxara bilməsidi. Hər nə qədər kitabdakı əsas obrazınki biraz qəsdən edilmiş olsa da.
Bu mövzunu kəpənək effektindən tutmuş karmaya qədər uzatmaq olar, amma mövzudan uzaqlaşmış olacam. Onun üçün qısaca çox yaxşı kitabdı deyib fikrimi sonlandırım.
Yenə planımda olmayan bir kitabı anidən yadıma düşdü deyə oxumaq qərarı verdim. Səhifə sayı azdı deyə elə də çətin qərar olmadı.
Kitab haqqında bilmirəm nə deyim. Düşünürəm ki, oxuyanlar hərəsi fərqli cür anlayıb kitabı. Mənə maraqlıdı, yazıçı özü əslində nə mesaj vermək istəyirdi.Başa düşmədim Bartleby depresiyadaydı yoxsa sistemə üsyan edirdi öz aləmində, ya da nəydi "tərcih etməməyinin" səbəbi.
Qısaca, belə fərqli kitabları sevirəm. Yetər ki şablon mövzular olmasın. Lap şablon olsa da özünəməxsus yanaşmasını ortaya qoya bilsin.