Kendine katlanamayan insan birilerini arar durmadan. Kafasına uysun uymasın hep birileri olmalıdır yanında. İleri geri sözler edebileceği birileri, karşılıklı çekirdek çitleyebileceği birileri, gereksiz tartışmalara girebileceği birileri. Ona göre onunla
bununla çene çalmak bir kurtuluştur. Kendi cennetini kuramayan insan ikili üçlü dörtlü uydurma cennetler yaratarak kendi sözde kurtuluşunu gerçekleştirir.
Dantel motifine bile "elti eltiye küstü" adını veren bir kültürde, eltilerin yapıp ettiğine dair hiçbir şey şaşırtmaz bizi.
Didaktik okuyucular her yazıdan bir netice bekler. İyi de bize çözüm göster, diye figan eyler.
Çözümüm şudur: Hiç kimseye "yenge" demeyelim, "yenge" sıfatını tümden imha edelim. Hatta mümkünse kadın tarafına ayrı, erkek tarafına ayrı akrabalık sıfatları vermeyi de ortadan kaldıralım.
Dünyada ortaklık ülküsü kadar güzel ne var? Kant, iyiyi istemeninin kendisi iyidir, diyordu. Her işte ortaklığı istemenin kendisi ise çok iyidir. Bize yakışıyor. Bize, çok soyut olarak utanmazlıkları görüp, üstüne keskin bir hat olarak gitmek yakışıyor.