Ilaha Hamidova
@Ilahe_Hamid
Azerbaijan, Baku
140 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
İncəsənətin təkcə rəsm əsərlərindən ibarət olmadığını qeyd etmək lazımdır, çünki bir çox şəxs incəsənəti rəsm əsərləri olaraq hesab edir. Sanat 101 kitabı da "sanat" adı altında demək olar ki, sadəcə rəsm əsərlərinə, rəssamlara müraciət edib.
Yuxarıda qeyd etdiyim məsələni diqqətə almasaq, rəssamların və ya onların yaratdıqları/davam etdirdikləri məktəblərin xronoloji ardıcıllıqla verilməməsi biraz qarışıqlıq yaranmasına səbəb olur.
İkinci bir tərəfdən, kitabda adı çəkilən rəsm əsərlərinin fotolarının əks etdirilməməsi oxuyuca çətinlik yaradır. Oxucu kitaba fokus olmağa çalışarkən diqqətini yayındıraraq sözügedən rəsm əsərinin nə olduğu ilə bağlı Google-da axtarış etməyə məcbur olur.
Müsbət tərəfdən onu qeyd edə bilərəm ki, eşitmədiyim, tanış olmadığım bir çox nəzəri məlumatla, rəssamla, məktəblə tanış oldum. Kitabın incəsənətin qolu olan rəssamlıq anlayışına dair mənə qatqıları oldu.
Rəsm əsərləri ilə maraqlanırsınızsa, yuxarıda qeyd etdiyim mənfi məsələlər sizin üçün o qədər də önəmli deyilsə, oxumaqdan zövq ala biləcəyiniz bir kitab olacaq.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın ilk romanı olmasına rağmen gayet başarılı. Ara-sıra polisiye romanların klişeliyini de kendinde barındıran, lakin kendine özgü bir akışı olan bir kitap. Sıkılmadan okuyacaksınız.
Bu kısımdan sonrasını kitabı okuyanların okuması daha iyidir. Aralarda spoiler vericem.
*****************************************
İlk önce kitabın isminin klişe, çok kolay bulunan olmasının aksine bu hikayeye çok yakıştığını düşünüyorum. Çünki Emma'nın beyni kendine ihanet ediyordu. Daha açık konuşursak, beyni Emma'nı kötü olmaya zorluyordu. Bu yüzden ismin hikayeye tam olduğunu düşünüyorum.
İkinci kısım yine dedektiflerin arasında romantizm olsa da, burdaki daha farklıydı. Klişelerden ziyade, yaş farkı vardı. En önemlisi kadın erkekten 10 yaş büyüktü. Bu daha çok dikkatimi çekti çünkü nadir rastlanan bir şey (hep romantizmde erkek kızdan büyük olur, erkek zengin, kız fakir olur). Yine sıradan dedektiflerin kendi hayatlarındaki engeller de anlatılıyordu.
Bazı makamlar karanlık kalmadı da değil. Mesela, daha küçükken neden halaları annesine garip olduğunu söylemişlerdi? Küçükken de bir şey yapması gerekirdi oysa o sadece kavanozdaki tırtılına bakmakla meşguldu.
İşden kovulması kısmı bana biraz zorlanma gibi geldi. Yani Emma'nı ordan uzaklaştırmak için yazar baya uğraşmış gibiydi. Bunun yine Emma'nın kendi kurduğu oyunun parçası olmasını isterdim. Aniden hastayım ayaklarına yatıp, işe gitmemeğin cezası olarak işten çıkarıldığını düşüne bilirdi.
*****************************************
Uzun lafın kısası, iyi bir polisiye romanıydı. Polisiye roman okumak istiyorsanız, hem klişe hikayeler ortada dönsün, hem de garip şeyler olsun diyorsanız alıp okuya bilirsiniz.
Lo-Li-Ta
"Benimse tek huzursuzluğum kitabı
yazarken, işliğimde sağa sola fırlatılmış kollar, bacaklar ve yarım kalmış gövdeler arasında yaşıyor olmaktı." demişti yazar.
Ara-sıra sıkıntıdan öldürecek gibi olan, bazen çok detayına inerek okuru çıldırtmaya yakın olan, bazense Lolitanın yaşadıklarına ya da en doğrusu, yaşayamadığı çocukluğuna hüzünlündiren bir yapıt 'Lolita'.
Lo - Li - Ta... Annesinin ölümüne bile tepkisiz kalan, baba-kız ilişkisine hasretle bakan bir çocuk.
Sinirleneceğiniz noktalar olacaktır elbette. Zaten bu kitabı kendinize bir şeyler katsın diye okumaya başlayacaksanız, ya başlamaktan vazgeçin, ya da sebebinizi değiştirin. Size bir şeyler katmaz bu kitap. Bana da katmadı gerçi. Yazarı hissediyosunuz sadece okurken. Sık-sık düşündüğüm konulardan biri de 'acaba yazar bu kısmı hangi halde yazdı?' sorusuydu. İçkilimiydi, belki uykulu, ya da hiç bu kadar kendinde olmamıştı.
Tavsiye edilecek bir kitap değil. Birine diyemezsiniz, 'muhteşem yapıt hemen okumalısın.' Ne zaman isterseniz o zaman okuyun.
Övdüm mü, sövdüm mü?!Edebiyat
Hani bazı şeyler olur ya, emin bir şekilde sevdim de diyemezsin, hiç sevmedim de. Hah aynen öyle bir kitap oldu benim için.
İlk 10 sayfa anlamsızdı, sonra anlamlaşdı, ilgi çekici oldu, daha sonra sıkıcı oldu, sona doğru da 'ehh işte en azından o kadar da kötü son olmadı' dedim. Kısacası duygu karmaşası yaşadım 4 günde.
Kitaba konusu ilgimi çekti diye başlamışdım. Beklentilerimi karşıladı mı? - Hayır. Zaman kaybı dediğim bir kitap mı? - Yine hayır.
Sevmediğim özelliklerden biri kitabın başlarında müşteri-Gieeger-şübheli arasındaki olaylar o kadar alakasız ki. Birinin ne cevap verdiği bilinmeden diğer müşteri, diğer şüpheli ortaya çıkıyordu.
Ezra favorim oldu ama. Kafamda da zaten çocuğun görünüşünü hayal ederek okudum, yaa yerimm ama. Çocuk olmasına rağmen dik duruşu beni benden aldı götürdü. Ve de doktor Corley'i sevdim
Son olarak kitap ilk görünüşten ilgi çekici ama başlayanlar için önceden belirteyim yüksek beklentiyle başlamayın.
Bol bol kitaplı günlere
Eveet, sıradaki diğer kitabımız Bayan Peregrine'nin tuhaf çocukları.
Tek kelime: BAYILDIM.
Peki serinin diğer kitaplarını okuyacak mıyım? - Hayır.
Neden? - Çünki bu kadar güzel bir kitaba yazık olmasını istemiyorum.
Olaylar, kurgu o kadar güzel ki. Bu kitabı okuyun, mutlaka okuyun, hatta rica ederim okuyun (abartdığımı sanıyorsanız yanılıyorsunuz). Fantastik kitapseverlerin büyük bir kısmı zaten okumuştur ama fantastik kitaplara başlamaya korkanlar ya da daha yeni başlayıp hangisini okusam diye kararsız kalanlar varsa okusunlar bu kitabı. Seveceklerine eminim.
İlk önce şunu söyleyebilirim ki seriye devam etmiycem çünkü diğer kitaplarda da aynı senaryo başka yerlerde tekrarlanıyormuş. Bu yüzden bu güzelliğe kıyamam.
Neyse uzatmadan kısa kesiyim. Sadece OKUYUN. Elinizden kenara bırakmayacağınıza eminim.
