Hürmet bekleyen önce edebi Kuşanmalı,
saygı dediğin yaşta değil, duruşta aranmalı. Takvim yaprağı solar, karakter bakî kalmalı; insan, saygıyı yaşıyla değil ahlâkıyla almalı..
İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, bazı yaşanmışlıklarını unutamazmış. Evet, atlatıp aşarmış. Evet, kabullenip iyileşirmiş. Ama içinde bir yerlerde, o günlerin yaşanmış olduğunu tamamen silemezmiş. Kemal Varol'un da dediği gibi: " Acı geçiyor. Acı elbette geçiyor. Acı çekmiş olmak geçmiyor..."
Her şey koca bir rezilliğin etrafında dönüp duruyor. Hepsi de memnun, böyle olması gerektiğinden eminler, ölene kadar bu şekilde devam etmeye razılar.
Ama ben edemem. Ben bıktım!
"Hiç kendini denemeyecek misin?
Ne olduğunu, kim olduğunu öğrenmeden mi öleceksin?"
