Kral olmak şöyle dursun, sonsuzluğun
ortasında tek bir noktaya sıkışmış, etrafımı saran her şeyin kölesi olan ben, işe kendi kendimi aramakla başlıyorum.
Ah, insanın hayatta her şeyi sadece bir defa yaşaması ve yeni bir hayata başlayamaması gerçekten pek üzücü şey, Bay Permander. İnsan ikincisinde daha bilgili davranırdı.
Yaşadığınız sürece hep başkalarına kendilerine ait olmayan hayatlarını yaşatan ve kendi hayatlarını umursamayan insanlar göreceksiniz. Hayattan nefret eden, ölümden korkan insanlar...
"Kitaplar, kitaplar! Sürekli kitaplar, dede!
Bizi esas ilgilendiren șeyin içinde yașadığımız, bir parçası olduğumuz,
ne kadar seversek sevelim yeterli olmayacak bu dünya olduğunu ne zaman anlayacaksın?