İrem Betül Arslan
@Irembetulll
"Zaman ayır; ayrıntıları işle; sil; çiz; geliştir. Resmet -resimler ve karakterler resmet- ama resmet, resmet, çiz, çiz. Ve zaman ayır. Bir paragrafa bir gün harca ya da on paragrafa. Motifini kavra, onda ustalaş. Canlandır, ona kan ver, ruh ver, güzellik, ateş ve görkem ver."
Reklam
Hikmet Atölyesi (Serinin 3. Kitabı)
İnsan, muhabbet duymadığı bir meseleyi anlamakta zorluk çeker. Bir hakikate karşı kalbinde sevgi bulunmadıkça onun kapılarını kolay kolay açamaz. Muhabbet duymadığımız bir hakikati aklımıza almakta zorlanacağımız gibi onu kalbimize de yeterince yerleştiremeyiz. Tecrübeyle sabittir ki öğrenci, dersin öğretmenini sevdiğinde o dersi daha iyi anlamaya başlar.
Bazı feyizleri elde etmek, bazı manaları ruhumuza katmak için muhabbet duygusunun yardımına ihtiyacımız var.
Hakikat kapılarının insana açılması için gereken öncelikli anahtar, Allah sevgisidir. Gönlünde Allah sevgisine yer verememiş biri ne kadar bilgi sahibi olursa olsun, ilahi ilimlerin hazinelerini açamaz, definelerine ulaşamaz. Malumat sahibi olma düzeyini aşıp marifet sahibi olamaz. Aklımızın ilimle nurlanabilmesi için gönlümüzün O’nun sevgisiyle aydınlanmış olması gerekir.
Hikmet Atölyesi, zihni bilgiyle doldurmayı değil, kalbi diriltmeyi, ruhu dinlendirmeyi ve insanı iyileştirmeyi hedefliyor. Bu nedenle her bölüm, okuyucunun iç dünyasında yankılanacak bir çağrı niteliği taşıyor.
Kitapları yüz binlerce insana ulaşan Mecit Ömür Öztürk, bu kitabında da okuru sade ama sarsıcı bir dille buluşturuyor. İnsanı insan yapan sabır, şükür, tevekkül, irade, iman ve kalp gibi kadim kavramları günümüzün karmaşasında yeniden düşünmeye davet ediyor.
İnsan, açıklamakta zorlandığı davranış ve düşüncelerine bir kılıf uydurmakta, bahaneler üretmekte her zaman bir numaralı varlıktır.Başkalarına söylediğimiz bu yalan bahaneler, zaman geçtikçe tutunacağımız bir dal haline dönüşür.Kendi yalanımıza bile inanır hale geliriz.Sabahattin Ali de öyle bir karekter çizmiş ki bize, irade yoksunluğunu “içimdeki şeytan” diye adlandıran, her fiilini bu şeytani güce bağlayan Ömer...
Ömer; Balıkesir’de nüfuzlu bir aileye sahip, İstanbul’da okumuş, genç ve yakışıklı bir devlet memurudur.Memur dediğime de bakmayın! Memuriyete gittiği günler gitmediklerinden az olan bir çalışma temposu...Tanpınar’ın deyimiyle yarı aydın geçinen bir arkadaş topluluğuna sahip.Bir masa etrafında toplanıp içerken edebiyatı, siyaseti, toplumu kısacası dünyayı kurtardıklarını sanan içi boş yalancı aydınlar...
Bir tarafta ise Ömer’in sonsuz bir aşk duyduğu Macide kızımız var.Macide hayatta Ömer kadar şanslı olamamış, irade yoksunu bir anne, dengesiz bir abla ve enişteye sahip, babasını da kaybetmiş, İstanbul’da teyzesinin yanında yanaşma gibi kalmaya mecbur olmuş bir konservatuar öğrencisidir.Tam bir sabır ve sükunet timsalidir.
Hayat bu iki genci bir noktada birleştirir.Başlarda müthiş bir aşk ve yuva kurma heyecanı içindelerken Ömer’in günden güne içine yerleşen o şeytan onları birbirinden uzaklaştıracaktır.Ömer daha önce aile sorumluluğu taşımamış biri olarak bocalamaya başlar.Çok fazla para sıkıntısı çeker, sağdan soldan borçlar alır.Macide’nin asla hoşlanmadığı başıboş arkadaşlarıyla sürekli bir yerlere kaçıp içip dağıtmak suretiyle iradesini gitgide kaybeder.Kendi deyimiyle içindeki şeytana yavaş yavaş teslim olur.Her seferinde onun düzelmesini uman ve sabırla bekleyen Macide’yi hep hayal kırıklığına uğratır.Bu şeytan onu öylesine ele geçirir ki dairede
İnsan ne zavallıdır!
Kibir örter gözlerini,
Mırıldanır sonsuzluk vehmini
Şatolar, evler kurar sonsuza dek
kalacakmış gibi..
"Kitaplar bir halta yaramaz. İnsanın birine ihtiyacı vardır, birine yakın olmak ister." İnler gibi devam etti. "Kimsesi yoksa delirir insan. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında biri olsun. İnanın bana, insan fazla yalnız kaldımı, hastalanır."
Reklam