-çîroka kûçikên birçî-
bê welat jî mirov dikare bijî
mîna kûçikan
mîna kûçikên bêxwedî jî
dinya welatê min e
mirov dikare bêje
mîna utopîstan
mina kûçikên utopîst
lê dema ku tu di ber kê re derbas bibî
pehîna xwe li te dide
biçî kû, herkes kûçikê xwe berra te bide
him tukes bêxwedîtiya te qebûl neke
him tukes li te xwedî dernekeve û li seranserî cîhanê
hestiyên berateyeke bêxwedî jî tune be ku tu bikojî
wê demê belkî xwediyek û welatek ji te ra lazim be
ji bo ku tu kûçikyiya xwe bijî!
helbestvan: ferîd xan
werger: selîm temo
-aç köpeklerin hikayesi-
vatansız da yaşayabilir insan
köpekler gibi
sahipsiz köpekler gibi
benim vatanım dünyadır
diyebilir insan
ütopist gibi
ütopist köpekler gibi
...
Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...
Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Adnan YÜCEL
Okuyan insanlar vardı, bir de ötekiler. birinin okuyan mı okumayan mı olduğu hemen anlaşılıyordu. İnsanlar arasında bundan daha büyük bir fark yoktu . Gregorius bunu iddia ettiğinde insanlar şaşırıyorlardı, kimileri de böyle bir çarpık bir fikir karşısında başlarını iki yana sağlıyorlardı. Ama böyleydi Gregorius biliyordu bunu. Biliyordu.
Ey,benim iyimser hallerim
Çabuk aldanışlarım
Hep inanışlarım
Altan alışlarım
Hatayı hep kendimde buluşlarım
Değmeyecekleri kafaya takışlarım
Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım
Herkesi insan yerine koyuşlarım
Hepinize elveda
Ben artık kimsenin
Hiç birşeyi olmayacağım
NazımHikmet