Aylak Adam
@Jakakkw
Evet kitap okumak karın doyurmuyor. Ama karnı tok olup aklı boş olanlardan çektiğimiz kadar kimseden çekmedik. -Zülfü Livaneli-
407 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
BİTMEYEN BİR YOLDA OLMAKRoman
Karakterler, insanın ya kendi yaşamından ya da yakın çevresindeki kişilerin yaşamlarından izler taşır. Romanlarda, hikâyelerde bu durum hiç mi hiç şaşmaz. Jack London' da kendini Martin Eden karakterinde yaşattırdı. Milyarlarca insanın yaşadığı o sıradan hayatın içine doğan Martin Eden, mücadelenin çok sert geçtiği, insanların birbirinin üstüne basarak yaşamlarını endame ettirdikleri bir coğrafya ve ailede gözlerini açtı. Bu düzen niye böyle sormadan edemiyor insan. Niye çoğunluk sürekli olarak azınlık durumunda kalan bir gruba çalışır ki ve nasıl olurda o azınlık grup bu çoğunluktan maddi yönden daha iyi bir durumda olabilir. Akıl almaz bir durum! İnsanların çoğunlukta olduğu bir ortamda en az değer de yine insana veriliyor maalesef. Eşyanın insandan daha kıymetli olduğu, insan onurunun beş para etmediği bir hayattan bahsediyoruz. İşte böyle bir toplumun içinde doğdu Martin Eden. Tırnaklarıyla kazımak deyimi sanki Martin Eden ile özdeşleşmiş gibiydi. Çünkü O, tırnaklarıyla kazıyarak gelmişti mutluluğu umduğu yere. Ama diyorum ya sadece ummuştu tabi ki oysaki mutluluk sadece bir yoldu bitmeyen bir yol. Martin Eden'da sadece o yoldayken mutlu olabilmişti, yolun sonu mutluluğa değilde bunalıma çıkmıştı, tatminsizliğe çıkmıştı. Tatmin olmamak, yetinmemek ölümün kıyısında yaşamaktı, Martin Eden'da bu kıyıya çok daha yakındı. Hayatı kazanmak için kendine bir motivasyon mu arıyorsun işte aradığın bu kitap sadece oku!
Reklam
AYDINLIK YARINLAR İÇİNHayat ve İnsan
Aydınlık yarınlar için ne yapmalıyız? Bu soruyu düşünen, okuyan her birey irdelemiştir diye düşünüyorum. Aydınlık yarınlar neyle gelir; tabi ki eğitim, inanç, azim ve sabırla gelir.
Hepimiz bir Snellman olmalıyız. Bütün toplumu bilinçlendirmeliyiz. Bunu yaparken ne bir işçiyi ne bir çocuğu ne de herhangi bir zümreden bir insanı es geçemeyiz. Onlara Snellman olma ruhunu aşılamalıyız ki aydınlığa hep beraber çıkabilelim. Tıpkı bir inşaat ustası gibi çalışmalıyız, tuğlaları birer birer ama sağlam bir şekilde dizmeliyiz.
Kurtuluşa ermek sadece kendiniz için çalışmakla olmaz. Bütün toplum yararını gözetmek gerekir. Aydınlık yarınlar için aydın bir toplum gerekir, bu da ancak eğitimle gerçekleşir. Eğitimi sadece bir zümreye değil bütün halka indirgemek gerekir ki o toplumda eğitimin yararı gözetilebilsin. Cahil bir toplum yönetmenin daha kolay olabileceğini düşünen her iktidar bir gün o cahillerin gazabına uğrayacağını düşünmez.
Oysaki toplumdaki her bireyin kültür havarisi olarak yetiştirilmesi gerekir. Bireyin kültürel olarak kendini geliştirmediği bir ülkede, o ülkenin gelişim göstermesi nasıl beklenebilir ki? Ülkelerin tarihine bakın ve fark edeceksiniz ki bütün ülkelerin tarihlerine ya da biyografilerine bakıldığında saray ve saray zümresi ya da zengin ve çok ünlü bilim adamlarının hayatları anlatılır. Neden hiç halkın içinden birinin hayatı anlatılmaz, ünlü olmadıkları için mi ya da zeki olmadıkları için mi? Oysaki tarih kaynaklarına baktığımızda çok ahmak insanlar bile bu sayfalarda aptallıklarıyla yer almışlardır. Neden çünkü aptal dâhi olsa soylu bir aileden geldikleri için o halde tarihte kalıcı olmak için soylu olmak yeterli miydi?
Büyük bir refah içinde yaşayan her yönetici halkı için en güzel temennisi neden "sabırlı" olun olmuştur. Sıradan halkın en büyük
RUHUMU OKŞAR MISIN?
Hiç bilmediğim, adını bile duymadığım bir yazarla tanışma serüvenim bana hediye edilen "Hz. İnsan" kitabı deneme türünde bir eser. Dücane Cündioğlu, lise öğrenimi esnasında hapse atılan, cezaevine girdiği esnada Kur'an okumaya başlayan ve namazla orada tanışan bir insan. Aklıma hemen Emma Goldman'ın şu sözü geldi: " Çünkü bedelini ödemeden, dibini görmeden, hayatın doruklarına hiçbir zaman yeniden tırmanamazsınız." Cündioğlu'da dibi gördükten sonra doruğa çıkanlardan biri. Almanca, İbranice, İngilizce, Fransızca, Arapça gibi birçok dil biliyor. Felsefe, psikoloji, dilbilim, tasavvuf, tarih, sanat, edebiyat ve sinema gibi birçok farklı alanlarla uğraşmış bir şahsiyet. Deneme türünde ele aldığı bu naçizane eserin, bende bıraktığı izlenimleri küçük notlarımla size aktarmak isterim:
*"İnsan insanı insanda tanır." (Tıpkı kendimi sende tanımak istediğim gibi )
*Hakikate giden yolda acı ve keder vardır. Çünkü hakikate giden yollarda gülün dikeni vardır ama güle ulaşmak istersen dikenin acısına değil, gülün güzelliğine odaklan!
*Hak olanı sen kavrayamazsın, O isterse seni kavrar. Sürekli Allah'tan hidayet dile! Çünkü o istediğini hidayete, dilediğini felakete uğratır.
*"Odun yanmadıkça kül olmaz, insan yanmadıkça kul olmaz."
*Düşünmek, insanın kendisiyle konuşması değil midir zaten? Sen kendini dinlemez isen kim dinler seni o hâlde. İçine bakmayı unutma, konuşmadan önce düşün ki sözcükler ağzından değil, zikrinden ve yüreğinden çıksın.
*İnsanlar insanlık halinde gerek!
*Bugünün dün gibi, yarının da bugün gibi geçtiğini düşünmek ne korkunç bir şey, "düşün, oku, çalış, inan" hayatını tekdüze bir yaşam olmaktan çıkaracak sihirli sözcükler!
Farklı konularda ruhunuzu okşayacak bir eser, okumanızı tavsiye ederim. Sevgi, sağlık, umut ve kitaplarla kalın.
HİÇ KARANLIĞIN OLMADIĞI BİR YERDE BULUŞACAĞIZ
Değerli okurlar size romanı tanıtmadan önce birazcık yazarı hakkında bilgi vermek isterim. Hayatının son döneminde bile hastane köşelerinde kapıldığı verem hastalığına rağmen yazmaktan vazgeçmemiş bir yazar olan George Orwell yazarlık hayatı boyunca maddi bakımdan çok sıkıntı çekmiştir ancak eserlerini yayınlatmayı başarmıştır. Hayranı olduğu Jack London'un izinden giden yazar dispotik eserler içersinde ilk sırada yer alan 1984'ü yazmıştır. Bu eseriyle de geleceğin karanlığına ışık olmayı başarmış ve dünya edebiyatında haklı bir üne kavuşmuştur.
Bir gün bütün insanlar duygu ve düşüncelerinden arındırılarak, bu çok fazla methettiğimiz ama bir türlü faydasını göremediğimiz "insanlık" yok olabilir mi? Düşünmeden itaat eden bir düzen, sadece sistemin istediği şeyleri tabi ki sistemin alfabesiyle (yenikonuş) konuşmak. Sizce bütün bunlar mümkün mü? Bugün için "evet" dediğinizi duyar gibiyim. Peki çok uzak olmayan geçmişe yani 1948'te biri bunları söylese ne derdiniz? Delinin zoruna bak! Derdik, evet. İşte George Orwell'da bu eserinde geleceği öngörerek karanlıkta kalmış köhne insanlığımızı uyandırmak için eseriyle bizi aydınlığa çıkarmak istedi.
Orwell, kapitalizmin yeni olan hiçbir şey yapmadığı gibi eski olan hiçbir yapı ve değere de sahip çıkmadığını söyler. Kapitalizm sadece tüketme çabası içinde olan bir düzenden başka bir şey değildir.
Romanının başından sonuna kadar içinizde bir sıkışmışlık duygusu hissedeceğiniz, bunlar nasıl mümkün olur dedirtecek bir merakla okuyacağınız naçizane bir eser. Öyle bir sistem düşünün hayatın akışını hızlandırarak insanların sekseninde değil de otuzunda bunalıma gireceğini belirtiyor. Şuan günümüze bir ışık olan bu eser 1948 yılında yazılmış. 73 yılı öngörmek ancak Orwell gibi büyük bir yazara yakışırdı. Muhakkak okumanızı tavsiye
UMUDA SARILDIM
Sosyal medya üzerinden tanıştığım bir ablanın bana "günler aylar yıllar" romanını hediye etmesi üzerine bu yüreğe dokunan hikâyeyi okuyabildim. Balou Sıradağlar'ındaki bir köyde geçen bu hikâye, kuraklık, doğa ve ölümle yaşam arasındaki mücadeleyi çok iyi anlatıyor. Kuraklığı anlatmak için tek bir mısır fidesine sarılmak mı? Bu delilik diyişinizi duyar gibiyim ama değil bu delilikten öte yaşama olan inancını, fedakârlıgın hikayesi. Kör köpek ile 72 yaşındaki ihtiyar adamın insanlığa yaptıkları en büyük iyilik. Sadakatin timsali olan Kör Köpek mi yoksa fedakârlıgın timsali olan İhtiyar mı? Hangisi hayatta kalmalı, hangisi yaşam denen şeyin devam etmesi için kendini feda etmeli. Baştan sona merakla ve umutla okuyacağınız güzel bir hikâye. Umutla kalın 🌺
Reklam