“Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar boştur boş!
Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Bir nefestir alacağın, o da boştur boş!”
Artık çocuksu duygular yok! Her şey istemediğimiz gibi bittiği için bağlanmayıp bir şeyleri değiştirdiğimizi sanırız. Oysa bağlanmak, öğrendiklerimizi sınamaya yarar.