İki İleri Bir Geri
Mecnun, Leyla’ya kavuşmak için yola çıkar, bir dişi deveye biner. Tek derdi, bir an önce onun köyüne ulaşmaktır. Fakat deve öyle düşünmez. Onun aklı, geride bıraktığı yavrularındadır. Mecnun dalıp gidince deve geri döner, yavrularına koşar. Mecnun fark edince yeniden çevirir, Leyla’nın yönüne sürer. Günler böyle geçer: İki adım ileri, bir adım geri. Yol hiç bitmez. Sonunda Mecnun dayanamaz, deveyi durdurur ve şöyle der: “Ey deve! İkimiz de âşığız ama yönlerimiz farklı. Sen yavrularına, ben Leylâ’ya.
Aynı yolu yürüyemeyiz. Beraberliğimiz ne sana fayda sağlar ne bana. En doğrusu yolları ayırmak.”
Bu kıssa, aslında insanın iç hâlini anlatır. Mecnun, ruhu temsil eder. Ruh, Hazreti Allah’a âşıktır ve O’na ulaşmak ister. Deve ise nefistir. Nefis, dünyaya ve onun geçici arzularına bağlıdır. Ruh, Hazreti Allah’a yönelirken nefis, bu yönü dünyaya çeker. Eğer kişi, ikisini ayırt edip karar vermezse ömür boyu yerinde sayar. Mecnun gibi iki ileri, bir geri…