Şöyle dedi: "Çok korkuyorum."
"Neden" diye sordum.
"Öyle mutluyum ki, Doktor Resul. Böylesine büyük, müthiş bir mutluluk, insanı korkutuyor."
Yine nedenini sordum, şöyle dedi:
"Senin bu kadar mutlu olmana, ancak senden bir şey almaya hazırlandıkları zaman izin verirler..."
"Bir akşamüstü pencereden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya...
O Geçen Ben Değildim.."
~Özdemir Asaf~