"İnsanlar hayat boyu biriyle yan yana yürür. Ama herkes kendi sessizliği içine gömülmüştür . Bir şey dese de , birinden ötekine hiçbir şey aktarmayan sözlerden öteye geçemez. Ta ki tehlike anına gelene dek ! İşte o vakit herkes birbirine can olur , birden aynı topluluğa ait olunduğu fark edilir. Başkalarının da olduğunu bilmek insani rahatlatır, yüzlerce gülümseme kondurur . İnsan daha yeni bırakılmış, denizin enginliği karşısında ağzı açık kalan bir hükümlüye döner. "
"Karun gibi mal istemedik. Lokmam gibi can istemedik . Istediğimiz bir ufak dirlik . Hemi de üç günlüğüne. Yanımda bir kuru soluğa razıyım. Korkuyorum gayrik soluksuz gecelerden. Eşeği mahsus kulak dibime bağlıyorum. Bir nefes duyayım diye. "