Şu iki şeyin unutulmaması gerekir : İlki ezelden beri her şey aynıdır hep aynı döngülerdir ikincisi bir kişi çok uzun yaşasa da ya da çok kısa da yaşasa aynı şeyi yitirir BU DA ŞİMDİKİ ZAMANDIR İnsan sadece bundan mahrum olabilir nihayetinde insan yalnızca buna sahiptir ve kimse sahip olmadığı şeyi yitiremez .
Herhangi birine iyilik yapan kimileri , karşılığında kendisine dönecek iyiliği hesap eder Kimisi de önce hesap yapmaz ama iyilik yaptığı kişiyi kendisine borçlanmış sayar iyilik yaptığının bilincindedir .Kimisi de bir şekilde iyilik ettiğini bile bilmez tıpkı üzümü verdikten sonra başka bir şey istemeyen asma , koşusunu tamamlamış at ,bal yapan arı gibi Yaptığı iyiliği bağıra çağıra anlatmaz bir başla iyilik yapmaya devam eder .Öyleyse bizim de bir şekilde bilinçsizce iyilik yapan bu insanların arasında yer almamız gerekmez mi ? Toplum yararına bir iş yaptığının bilincinde olması arkadaşlarının da bu bilinç de olmasını istemesi insana has bir özelliktir .
Ne zaman içtenlikle mutlu olmak istersen birlikte yaşadığın tanıdığın insanların özelliklerini düşün. Örneğin birinin enerjisini diğerini alçakgönüllülüğünü , bir başkasının cömertliğini bir diğerinin de başka bir özelliğini düşün çünkü hiçbir şey birlikte yaşadığımız insanların görünüşe yansıyan erdemlerinin imgeleri kadar mutluluk veremez, hele hepsi bir arada toplanmışsa Bunu hep aklında tut