Bahtiyar olmak için bedbaht olmaya ihtiyacı vardır . Her insan böyledir . Sanatkârlar hissederler . Fuzuli’yi hatırlayın : “Yani ki çok belalara kıl müptela beni “ Hamid de Makber’in ön sözünde “ Kederimin artması için sevinmek isterim “ der Aynı şeydir : Sevincinin artması için kedere ihtiyacı var , demektir
Sevgilide kaybolmamak için nefret sebepleri arar bulamazsa yaratır. İşte böyle kendi kendini aldattığını anlayınca da utanır ona daha çok bağlanır , kendi yalanlarını affetmeyen kalbin kendine verdiği ceza .