Kayhan Kaya
@Kayhan61
Şu anda okuduğu kitaplar
Uzun zamandır rafımda durduğu halde bir türlü okumaya fırsat bulamadığım romanı sonunda okudum ve bitirdim.
Yazar kahramanların ruh dünyalarını gayet başarılı bir dille anlatmış. tahlillerin uzunluğu kitabı akıcı olmaktan çıkarsa da genel olarak beğendim.
Romanın büyük bir bölümü kişilerin düşünerek duygu bunalımları yaşadığı zamanı anlatır.Bunları göze alarak okursanız beğeneceğinizi düşünüyorum
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öncelikle her şey bir yana, Orhan velinin, yazılanlara bakılırsa, ciddi ciddi nasıl bir yokluk, sefalet içinde yaşadığına da tanık oluyoruz bu kitabı/mektupları okurken. ödünç alınan pardösüler, Ankara'ya bilet parası olmadığı için gidememek, mektup için posta parası denkleştirememek, ama hepsinden de öte, henüz tam manasıyla serpilip bu denli gelişmemiş istanbulun merkezine sık sık inmenin zorluğu... şu anki atmosferi düşünüp, şimdiki zamanı yaşayan biri bunları okurken büyük ihtimal çok tuhaf hisseder. ve onca yokluk içinden fışkıran muhteşem şiirler...
Bir mektupta seni haksız görüyorum ama olayın sonunda hep ben özür diliyorum minvalinde bi şeyler yazmış. herhalde dönem fark etmeden ilişkilerde genel bi sorun; kadın hatalı olsa bile özür dileyen erkek oluyor.adamcağız neredeyse her mektubuna "senden son aldığım mektuba çok üzüldüm" diye başlıyor.. bazı yerlerde "sen beni üzmekten zevk alıyorsun" bile diyor. ama yine de sevmekten ve yalnız onu aramaktan vazgeçmiyor, ölene dek vazgeçmiyor.
İvan Turgenyevin,gençler- nihilizm
yaşlılar- gelenek ve normları arasındaki çatışmayı ele alan harikulade kitap. kitapta iki dostun başından geçen kısa süreli ve bol felsefeli olaylar ele alınmaktadır. sn. petersburg'da okuyan arkady ve bazarov adında 23 yaşında iki dost, okul tatilinde ailelerini ziyarete gitmek ister. bazarov önce yolunun üzerindeki arkady'nin ailesine uğramak ister. işte kitap tam burada başlar.
İki farklı yaşam, iki farklı hayaller, iki farklı aile etrafında sürükleyen bir kitap.
biri savaşçı, hayatın ona sunduğu çizginin dışına çıkmayı tercih eden, maceradan kaçmayan, bir kadının bir anda savunduğu değerleri altüst ettiği bir nihilist.
Ah Tolgonay anne.. ah toprak anam.. ne de güzel anlattınız hikayenizi. bu kadar güzel anlatmak hissettirmek pek zor iştir. sizinle oturdum sizinle kalktım. o tarlalarda hasat zamanında sizinle çalıştım. yılın ilk ürünü ekmeğini sizinle tattım. okurken o pas kokan ekin kokan ekmeğin kokusunu duydum. oğlunun haberi geldi seninle çöktüm durdum boğazım düğümlendi. suvankul'u kasım'ı maysalbek'i caynağı seninle bekledim, yolunu gözledim. savaşların insan hayatını ne denli etkileyebileceğini sadece anlatmakla kalmayıp insana yaşatan bir eser. savaş diyip geçeriz çoğu zaman. rakamlar veririz ölüleri söyleriz ama kimse arkasını insanların yaşadıklarını bilmez. insan hayatını nasıl etkilediğini, körpecik gençlerin gülüşlerini nasıl soldurduğunu düşünmez savaş. hayatının baharında gencecik delikanlıların nasıl arkasında ailesini bırakıp gittiğini düşünmez. herkesin mutlaka okuyup etkisinde kalması gereken bir roman...
Pal sokağı çocukları
baştan sona kadar duygu fırtınası yaşatan muhteşem kitap. başta gülmeden okuduğum tek sayfa yokken sonunda ise bunun zerresini bulamadım. kitabın ortalarında sonunu tahmin edip, öyle değildir umuduyla devam ettim okumaya. hem ne olacağını merak edip hem hiç bitmesin istedim.
mahalledeki oyun alanları olan arsayı korumak için ellerinden geleni, hatta daha fazlasını yapan pal sokağı çocuklarının her birine ayrı ayrı hayran oldum. ama o ufaklık nemescek yaptıklarıyla, kişiliğiyle diğer hiçbiriyle kıyaslanamaz bir karakterdi. macun derneği üyeleri, derneklerine ve kurallarına olan bağlılıklarıyla saygıyı hak ediyorlardı. kötü karakterleri bile sempatik olan bu hikayenin bu kadar dramatik bitmesi "gerek var mıydı bu kadar hüzünlü olmasına" dedirtti.
mutlaka okuyun mutlaka. böylesine güzel bir kitabı okumadan ölmeyin.