“Bende dünya gönül kırmama üzerine kurulmuş, Filiz'de kendi kırılmasın diye. "Önce ben" demişti bir akşam konuşurken, "önce ben iyi olacağım ki, sonra etrafımdakiler iyi olsun, onları mutlu edebileyim... Ben önemliyim, kimsenin beni kırmasına, üzmesine izin veremem, bu sen olsan bile...” ”
En son hangi kitaba bu kadar güldüm hatırlamıyorum. Yine Moliere’nin Cimri’si olabilir belki ama bu ondan da komikti.
Toplumda soylu, asil görünme hastalığına yakalanan Mösyö Jourdaine (ya da Mamamuşi mi desek )’i ve onun temsilinde bu tür insanları hicvediyor. Cehaletin sömürülmeye, iyi niyetin istismar edilmesine neden olmasını müthiş anlatmış. Tiyatro eserlerini daha sık okumalıyım dersi verdi bana. Tavsiyedir.
Kibarlık BudalasıMolière · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20236,9bin okunma