Rüyamda çocukluğumu gördüm.
Bir gece vakti odama geliyor. Şerefsiz, başlıyor sormaya.
Çocukluğum - Noooldu? Tiyatrocu olduk mu?
Zati alim - Olamadık.
ç : Para kazanıyor muyuz?
z: Ehh.
ç : Kızlar? Kızlar nerde?
z : Ne biliyim .mına koyim!
ç : Sakallar çıkmadı mı?
z : Eğri büğrü çıktı, kestim.
ç : Annem öldü mü?
z : Yok içerde uyuyo.
ç : Bu kadarcık mı uzadık lan? Nerde kaslar? Hani üçgen vücut olacaktık?
z : Eeh senin de işin gücün karı kız, boy posmuş .mına koyım.
ç : Ayfer’e ne oldu?
z : Evlenmiş oğlu olmuş geçen ay.
Duruyor hiçbir şey söylemiyor..
Bakıyor, bakıyor... Uzun uzun...
Yüzüme, odaya, yatağa bakıyor.
Başlıyor ağlamaya.
Allahım!
Susmuyor!