“Çalmaktan daha kötü bir suç yoktur , Emir,” dedi Baba.
Reklam
Hüseyin Rahmi Gürpınar’dan okuduğum ilk roman. Yine keşkeee daha önce okusaydım gibi hayıflanmalarla okuduğum bir roman oldu. Kitap; türü bakımından korku-gotik türünü anımsatmaktadır. Köşkler , periler , cinler romanda cirit atıyor. Din ve inanış bakımından zaman zaman ciddi ciddi ürküttüğünü söyleyebilirim. Yazar kitabın başından kitabın nerdeyse sonuna kadar akıllarda bıraktığı soru işaretlerini , kitabın sonunda tek tek rasyonel bir şekilde açıklıyor. Ve bir oh be deyip sonlarında tebessüm etmenizi de sağlıyor.Hüseyin Rahmi Gürpınar’ ın bu romanını okurken Sanat toplum içindir demeden de geçemedim. Romanı; halk için , halkın bilinçlenmesi için yazdığını da söylememiz yanlış olmaz. Servet-i Fünun yazarlarından olmasına rağmen Servet-i fünunculara da uymadığını görmemiz mümkün. Dili , üslubu çok güzel ve anlaşılması zor değil. Filmine(Süt Kardeşler) değinecek olur isek; çok fazla benzerlik olmasa da birkaç küçük benzerliklerin olduğunu söyleyebiliriz. Türk edebiyatının zaman zaman ürkütse de eğlenceli kitaplarından biriydi. Keyifli okumalar :)
Öncelikle klasik cümleyle başlayayım;”Ben Çavdar Tarlasında oynayan,çalışan çocuklar sanıyordum içeriği.” Gerçektende öyle malesef. Daha önce içeriği açıp okumadım , başlıktan ötürü bende herkesin düşündüğünü düşündüm. Her ne kadar bu konudan muzdarip olsakta bence çok tatlı bir kitaptı. Genel olarak sorduğum kişiler bana; fazla zamanın varsa oku, gerçekten vasat bir kitap , fena değil , idare eder gibi kitapla ilgili bazı olumsuz yorumlarda bulundular. Bu da biraz şevkimi kırmadı değil hatta bende ön yargı oluşturdu. Aksi takdirde bu kadar geç kalmazdım bu kitaba. Her neyse.
Kitabı okurken bazı sahneler zaman zaman bana çok tanıdık geldi. Kitapta 17 yaşında ergen bir erkeğin kendi ağzından hayatının bir kesiti anlatılmakta.Tutarsız düşünceler, nerde ne yapacağına tam olarak karar verememeler , sıkıştığında çözüm bulmak yerine evden kaçmaya çalışmalar, uzaklarda yeni bir ev kurma gibi saçma sapan düşünceler.. Çoğumuz ergenliğimizde buna benzer şeyler düşünmüştür. Holden karekteri de ergenliğini zor geçiren bir karakterdi. Her ne kadar duygusuz vurdumduymaz gibi gözükmeye çalışsa da iç dünyasına bakıldığında karekterin aslında duygusal bir karakter olduğunu söylememiz sanırım yanlış olmaz.
Kitap bana ikinci kez ergenliğimi yaşattı diyebilirim.Okurken çok keyif aldım kitabı beğenmeyenlerin aksine. Hatta zaman zaman kahkaha atmama sebep oldu. Ve evet müstehcenlik vardı kitapta. Belirli yaş grubunun altında olan okurların bu durumu göz önünde bulundurmaları gerekebilir. Onun dışında eğlenceli bir kitaptı ve de zevkle okudum.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Reklam