Kevser
@Kevsmovingcastle
46 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Kitap birbirinden bağımsız hikayelerden oluşmakta, yazarın yağmur akşamları adlı kitabından sonra kendisini kalemini daha iyi taniyabilmek için ödüllü olan ilk kez yayımlanan kitabını okumak istedim. Adı da bir hayli hoş, bana göre Cumartesi günü çalışılan dolu dolu bir haftadan sonra aile ile birlikte bol kahkahalı aynı zamanda ultra çaylı bir kahvaltı sonrasında Tv'de gezi programı ile gün devam eder. Cumartesi Yalnızlığı deyince böyle bir günde tek başına bir şeyleri kaybetmiş gibi bir his uyandırdı bende ancak kitap çok daha farklı bakış açılarından ele almış.
Kitap enteresan bir şekilde kütüphane de çocuk bölümündeydi kitabı okuduktan sonra bunun yanlış bir kataloglaştırma olduğuna kanaat getirdim bence asla bir çocuğa uygun değil
Okunur, akıcı. Hikaye sevenler bir çırpıda okuyabilir
Yeraltından bir hikaye
Yeraltından notlar yani yazarın ve bu kitabı içselleştiren okurların gün yüzüne çıkaramadığı düşünceler diyebilir miyiz? Neyse klişe bir başlangıç oldu. Ben Zeki Demirkubuz'un Yeraltı filmini izlemiştim son kısımlar gerçekten filmin ne kadar başarılı bir şekilde kitabı yansıtmış onu anladım, tabi eleştirmek istemiyorum oyunculuğu harika ama bir tık daha ortanın iyisi tipte biri olduğunu düşünmüştüm kitapta başrolun. Bunu geçelim kafasındaki sahneyle yaşayan dış dünyaya göre suskun kendi içinde çok fazla konuşkan bir adam var. Tespitleri ise yüzde yetmiş isabetli diyebiliriz. Birçok alıntın vardı ama biraz tembellik ettitğim ve yorumu geciktirdiğim için hatırlamıyorum o sebeple kaldı.
Aslında kahramanımız çokta yalnız sayılmaz ama öyle tercih ediyor, sivri uçları olmak onun için bir ölüm kalım meselesi
Güzel bir kitap yolculukta keyifle okunur.
Ahmet Haşim'den Bize Göre
Adını edebiyat derslerinden sıklıkla duyduğumuz Ahmet Haşim'in deneme türündeki kitabı: Bize göre. İlk sayfalarda kitabın ismi Bize göre değil de Bana göre olmalıydı dedim. Sonrasında kendisine katıldığım yerler de çokça oldu biz kategorisine girebildim. Yazarın, kelimeler, diller, hayvanlar -kargalar, köpekler- yurtdışı seyahatleri dilenciler aklımda kalanlar bunlar, düşüncelerini yansıtıyor ve onu tanımamıza izin veriyor, keyifli bir kitaptı.
2000'li öyküler
Kitabın türü öykü, sekiz öyküden oluşuyor. Okurken öykü demezdim açıkçası sanki okurları ile dertleşiyor gibiydi. Yakın zamanda vefatı üzerine ismini duyarak kitabı aracılığıyla kendisiyle tanışma fırsatı yakaladım geç kaldığım için burukluk hissediyorum. Yazarın baştaki öyküleri beni pek sarmadı. Yazarın komşusunu gözetlemesi mi desek oradan itibaren beni yakaladı çevremdeki rutunleri takip etmeyi bende yapıyorum maalesef. Sonrasında bazı gerçek bazı hayal ürünü yazarlarla kafamı bir hayli karıştırdı arama motoruna Lale Dilek Geçen Yaz yazdım ve hiçbir şey bulamadım kandırılmış hissettim doğrusu. Sözlerimi Geçen Yaz ile bitiriyorum
"Yazmak zorundayım, yazmam gerek. Dergilerde yayımlansın, kitap olarak basılsın diye değil. Okurlar için değil. Okuyanlar beğensinler diye değil. Yaşam bana saçma geliyor. Başkalarının, herkesin yaşamında anlamsızlıktan başka bir şey göremiyorum. Bu saçmalıktan, bu anlamsızlıktan kurtulmam için yazmam gerek."
Puan vermedi·556 syf.··
2024 5. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 15 Mart 2024 02:44
·"Dünyalarda sosyal davranışlar sabit kurallara, katı kalıplara bağlanmıştı. Örneğin karşılaşılınca "Günaydın" denilecekti..."
""İnsan kendini neye mecbur hissediyorsa onu yapmak zorunda. Ben sana şöyle yap diyemem. Bence şans ya da uğursuzluk diye bir şey yoktur. Bu dünyada doğruluğundan emin olduğum bir şey var, o da, kimse kimsenin hayatına karışmamalı. Her şeyi kendi yapmalı insan. Belki ona yardım edilir ama, şunu yap denemez."
"Umutların öyle coşmasına izin vermezsen hayal kırıklığına da uğramazsın, dedi."
Kitap maalesef bu alıntılardan fazlası, dönem olarak 1930'lu Büyük Buhran yılları ekonomik krizin maddi durumu iyi olmayan insanları nasıl etkilediğini anlatıyor. Günümüzden de çok farklı olmadığını gösteriyor özellikle yaşanan savaşları ele alırsak,
bazı kısımlar :
"Suçun ötesinde bir günah var bu işte. Ağlamanın simgeleyemeyeceği bir hüzün var. Tüm başarılarımızı yıkıp deviren bir yenilgi var. O verimli toprak, o dizi dizi ağaçlar, o sapasağlam ağaç gövdeleri, o olgun meyveler... oysa beri yanda çocuklar pellagra'dan ölüyor. Ölecek de. Çünkü portakaldan kâr edilemiyor. Adli tabipler gelip formları dolduracak... kötü beslenmeden öldü diye... çünkü yiyecekler çürümek zorunda. Zorla çürütülecek."
"Aç insanların gözlerinde giderek büyüyen bir gazap oluşuyor. Ruhlarında yumru yumru gazap üzümleri oluşuyor, büyüyor, ağırlaşıyor, bağbozumuna hazırlanıyor."
vesaire...
Ankara garından geçen sene aldığım kitabı aylar boyunca çantamda taşıdım bir ay önce okudum bugün yorumlayabildim. Zaman böyledir; geçer gider.
iyi okumalar...
