Mehmet Altıparmak

Bir bakıma şanslı sayılırmış Müzeyyen, çünkü hep üzgün olanlar üzüntülerinin farkına varamazlarmış. Asıl şanssızlar, neyi neyi kaybettiklerini bilmenin laneti ile cezalandırılanlarmış.
Sayfa 144·Kitabı okudu
Ah gençlik ah çocukluk... Yaşarken kıymeti bilinmeyen sıradan anların uçuculuğu. Mutluluğu hep gelip omuza konacak şatafatlı, ağır bir masal kuşu gibi hayal etme hatası. Yıllarca beklediği şeyin içinden geçtiği hafif anlarda kanatlanmış, minik, basit sevinçlerden ibaret olduğunu insanın bu kadar geç anlaması, ah.
Sayfa 45·Kitabı okudu
İnsanı kötü düşünceler ağlatmaz. İnsanı ancak kötü düşler ağlatır. Çünkü biz, biz sonuç olarak düşlerin gerçek olmadığını kavramış değiliz.
Sayfa 290·Kitabı okudu
Edebiyat
Oysa Batı'nın kavramları vardı, çünkü yaşayanların kavramları olurdu, yaşamayanların yasakları suçları günahları...
Sayfa 138·Kitabı okudu
Yürüyordum, kendi kendime büyük sözler söyleyerek kalabalığın içinde yürüyordum. Özgürlüğün kimse tarafından sevilmemeyi göze almak olduğunu söylüyordum.
Sayfa 149·Kitabı okudu