Mehmet Altıparmak
@Kitabibakis
Öğretmen
Yüksek Lisans
20 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Bir tek ben mi farklıyım?Edebiyat
Azra Kohen'den okuduğum ilk kitap. Belki kitabın özellikle sosyal medyada ilk çıktığı zamanlarda büyük yankı uyandırdığı için içten içe büyük bir beklentiyle bu kitap okumuş olabilirim.
Ancak
"Bir yerden gelip bir yere gitmemek asıl asıl asılsızlık bu."
Bu sözler henüz 18 yaşında kitabını yayınlatan Şule Gürbüz'ün Kambur isimli kitabının belki de en can alıcı noktası. Kendisini İlber Ortaylı'nın Bir Ömür Nasıl Yaşanır kitabında tavsiye edilen kitaplar kısmını görünce farkettim.
İsmiyle müsemma kambur bir kadının kısa ama vurucu bir anlatımı. Kitapta göze çarpan bir olay yok. Bir iç sıkıntısı, hayata karışamama belki de hayattan dışlanma var. 90 sayfalık kitaptan boşlukları çıkardığımızda okunacak olan sadece 50-60 sayfa kalıyor. Ama emin olun ki kitabı bitirdikten sonra bu kadar kısa anlatımda eskilerin sehl-i mümteni dediği sanatı göreceksiniz.
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2019 6. kitabı
·29 saatte okudu
·Okunma: 01 Ekim 2019 00:53
Eğer insan çok fazla şeye gereksinim duyuyorsa, bu büyük bir yoksulluğun göstergesidir.
Tanrılarını kendi elleri ile yok edip yerine ölü tabular koyan Avrupalıların Samoa'da bir adaya ışık götürme
Öğrenciyken Türkçe derslerini çok severdim. Bazı okuma metinleri hala aklimdadir. Bunlardan biri de Refik Halit Karay'ın Eskici hikayesi idi. Filistin'in ücra bir kasabasına giden küçük Hasan beni çocukluğumda bile üzmüştü.
Kendisi de çokça sürgünde kalan Refik Halit, Ortadoğu'ya ait tecrübelerini kısa hikayeler şeklinde Gurbet Hikâyelerinde toplamış. Özellikle Gözyaşı hikayesi sizde bir damla gözyaşı bırakacak.
Kitabın ikinci kısmı olan Yeraltında Dünya Var romanı ise Lübnan'da bir çiftlikte yaşayan eski bir denizci askerin başından geçen macera dolu bir aşkı anlatıyor. Okurken kadın erkek ilişkileri, Ortadoğu yaşamı, Ermeni ve Alman çeteleri ile çilli güzel esrarlı kadın arasında mekik dokuyacaksiniz.
Sevemedim KaragözlümEdebiyat
Beni Asla Bırakma kitabı kendini Japon asıllı İngiliz olarak tanımlayan Kazuo Ishıguro tarafından yazılmış. Kitap organ bağışçısı olmak için klonlanan ve özel olarak dizayn edilmiş bir okulda eğitim alan öğrencilerin hayatına odaklanıyor. Öncelikle şunu söyleyeyim ki kitabı sevmedim. Kitabı sevmeme gerekçem kitapla ilgili yüksek bir beklentiye sahip olmamdan kaynaklanıyor olabilir. Çünkü Time dergisi yayınlandığı yıl için bu kitabı İngilizce yazılmış en iyi 100 eserden biri olarak nitelendirilmiş.
Kitap gayet akıcı gibi duruyor çünkü sanatlı hiçbir söyleyiş veyahut altı çizilecek hiçbir cümleyi bulamadım.belki yazar samimi bir anlatım kullanmak isteyerek okuyucunun başka yerlere odaklanmasını düşünmüş olabilir. Ancak dediğim gibi üsluba dair hiçbir emare bulamadım. Ayrıca kitabın ilk 100 sayfasında neredeyse beni kitaba çekecek hiçbir ipucu hiçbir gizem de yok. Kitap okurken Ben bunu neden okudum hissi sıkça karşıma çıktı. Dediğim gibi 272 sayfa boyunca altını çizdiğim tek bir satır bile yok. Kitabın sonunda duygusal bazı sayfalar var. Daha önceden yorumları okuduğumda muhteşem bayıldım ya da sair yorumlar yapan arkadaşların neleri gördüğünü gerçekten merak ediyorum
Aynı zamanda kitapta bir boşluk hissi var. Sanki kitap boyunca anlatılan şeyler sizi pek de ilgilendirmiyor gibi bir his yakamı bırakmadı.
Kitabı nasıl tanımlarsınız diye sorarsanız: Hızlı akan, iddiası kendini aşmış, üslupsuz, distopik özellikler taşıyan şişirme bir kitap…
Not: Okuyup beğenenlere saygım sonsuz. Ancak bir kitapta üslup ya da sağlam kurgu benim için esas. İkisinden en az biri yoksa eser havada kalıyor...