umut deniz
@KitapSever_47
Anne sevgisi dışında ki her sevgi bana yapmacık geliyor.
Öykü eğer yaşamın içinden çıkıyorsa uzun ya da kısa olmasının hiçbir önemi yok Çünkü yaşam kimi zaman bir do sesi kadar kısa birkaç cümle kadar da uzun olabilir
Do Sesi’nde Ferit Edgü az sözle çok şey anlatmanın anlatıda tutumluluğun etkinin yoğunlaştırılarak aktarımının en güzel örneklerinden birini daha sergiliyor
Azla yetinmeyi bilen okur için bir okuma eylemi...
Reklam
Son Kuşlar kitabının şu cümle belki de en iyi biçimde onun insanlıkla ilgili kaygılarını yansıtıyordu: “Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için ...
Sanıyorum, artık bir insan Sesi duyulmaz burada, Yalnızca bir rüzgâr taş çağdan Vuruyor kara çıkrıklara. Ve anlaşılan, kaldım ben Bir başıma bu göğün altında
Okundu!
Sıkkın bir zamanda, yağmurlu bir hava da ve yalnız bir duyguyla çay eşliğinde!
An'a ve yalnızlığa keyif katarak...
"Sana önce şiirlerin tadını, aşkların tadını kitaplardan tattırmalıyım, resimlerden duyurmalıyım, resimlerden..." demiş.
Bu kitapta anılar var.
Öyküler var. Denemeler var.
Eski günler, yeni geceler var.
İnsanlar var. Hayvanlar var.
Hayvana dönüşmüş insanlar var.
Doğu var. Batı var.
Kısacası ölüm ve yaşam var.
