Ümidi dişleriyle yakalamış genç bir ya da delikanlının kardeşliği saygı uyandırır. Gerçek hayatta ümit beslemeyenler yalnızlığa mahkûmdur. Acımaktan başka birşey gelmez ellerinden. Ve geceyi kazasız belasız atlatıp yeni bir gün hayal ederken dişlerinin arasındaki bu ümidin taze ya da yıpranmış olması önemli değildir.
NASIL OLUYOR DA HALA YAŞIYORUM? Anlatayım, yaşıyorum çünkü şu sıralar Azrail bir süreliğine mola verdi. Doğal, sıradan bir hayata duyulan özlemin çok uzağında olduğunu ifade eden bir tebessümle söylüyor bunu.
Filistin'de nereye giderseniz gidin -hatta kırsal alanlarda bile- kendinizi molozların içinde bulur, onların arasından, etrafından ve üzerinden geçmek durumunda kalırsınız.