Stefan Zweig benim için iyi bir gözlemci ve betimlemecidir. Her eserinde ayrı bir güzellik buluyorum. Üç ayrı hikayeyi barındıran eser sanki yüzlerce yıl önce yazılmış destanlar gibi. İnsanı hülya ve gerçek arasında bırakan bir eser. Bakış açınızı , hayatı algılayışınızı değiştireceğini düşündüğüm kendisi ince ama yüreği ağzına kadar dolduran bir eser.
Şiir de bana göre şöyle bir ıssızlık var. Bazı şairleri okuyup sindirdikten sonra bir diğeri yavan geliyor. Ben Asaf severim. Ahmed Arif de Nazım Hikmet de .... Bilmem anlatabildim mi?