Hatice Aleyna Özpolat
@Kitapdostuhatice
Üniversite Mezunu ve İkinci Üniversitesini Okuyor
Kıbrıs, Lefkoşa
Malatya, 6 Aralık 1999
567 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"İnsanlar ne yana gitseler, ölümlerine doğru giderler," demişti bir gün Şeyh Edebâli... Salt ölümün yeri, biçimi değişiyordu. Rahat yatağında ölmek... Eşkıya tarafından tutulmuş boğazları zorlarken ölmek, en iyi dostunun pususunda... Cellat olarak doğmuş Pir Elvan'ın ellerinde ölmek... Karısının verdiği zehirle, kocasının hançeriyle ölmek... Sonra bu ölümlü dünyada para için çabalamak...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ertuğrul Bey, pınarın yanındaki koca çınarın gölgesine gömülmeyi vasiyet etmişti. Burası Bilecik yolu üstünde, bağlık bahçelik bir tepeydi. Ertuğrul Bey yatağa düşmeden önce, yanına çoğunlukla Akçakoca'yı, torunu Orhan Bey'i, bunları bulamazsa Saltuk Alp'ı ya da Kara Mürsel'i alıp yavaş yavaş yokuşu çıkar, çınarın gölgesine otururdu. Orhan Bey'in dediğine bakarsan konuşmazmış çokluk... Pınarın sesini dinler, dalarmış Bilecik tepelerine... Koca bir Ertuğrul Gazi de olsan, elden ayaktan düştün mü, uzakları özlersin besbelli... Gitmeyi canının çekip gidemediğinden... Kısacası, elden ayaktan düşmek, gözünün ferini yitirmek kötü... Neden istemedi bakalım Söğüt'ün mezarlığını Ertuğrul Bey'imiz? Göz yalımı yoktur çünkü...
Benito, giderek adamlıktan çıkmış, bataklığın bir parçası haline gelmişti. Hangi ruh çelişmesiyle yurdunu bırakıp buralara savrulduğu, bir mağaraya sığındığı, korkunç batakla nasıl bu kadar içli dışlı olabildiği ancak şimdi, bu kesin yönsüzlükte kımıltı, cıvık, tekdüzenin karışıklığında hiç duraklamaksızın gidişinden biraz seziliyordu. İnsan bir anlamda bütün insanlığa, yani kendi kendine gerçekten düşman olmadıkça, doğanın anlamını büsbütün yitirmiş bir parçasıyla bu kadar kaynaşamazdı.
Hatice Aleyna Özpolat
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·32 günde okudu
·Okunma: 29 Nisan 2026 13:08
·2026 18. kitabı
"Duygularının asla karşılık bulamayacagileceğini bile bile sıradan bir ilişki yaşamayı kabul ettin, farkında mısın?" Sesinde inançsızlık vardı.
"Evet."
"Neden?"
"Çünkü bazı insanlar her türlü riske değer."
Alt dudağı titredi.
"Sensiz hayat bir artılar ve eksiler dizisiydi. Riskler ve ödüller. Birkaç gri tonun olduğu siyah beyaz bir düzen. Ama sonra sen geri döndün ve içimde bir şey değişti. On yıllık karanlığın ardından hayatıma renk geldi. Bundan vazgeçmeye hiç niyetim yok. Ne şimdi ne de başka zaman."
Gözleri yaşlarla doldu.
"Şu an söylediklerime inanmıyor olabilirsin ama seni ikna edene kadar durmayacağım. Yani istersen beni kendinden uzaklaştır ama geçmişimize bakarak seni haksız çıkarmak için ne gerekiyorsa yapacağımı zaten biliyorsun."
