Dörtlünün emanetçisi
@Kitapsever1814
Yazılarımı, özetlerimi ilim sahibi değil talepkârı olan biri olduğunu bilerek ve "Allah alıntı yaptığım kişiden aile ve neslinden razı olsun" duasını ekleyerek - başka mecralarda paylaşmak üzerede- alabilirsiniz :) :)
109 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Reklam
CennetDin
Kur’an, Cennet’in kapılarını, kokularını, renklerini, kapıların görevli meleklerini, hizmetçilerini, nehirlerini, pınarlarını, iklimlerini, bahçelerini, ağaçlarını, gölgeliklerini, yiyeceklerini, içeceklerini, giysilerini, takılarını, eşlerini, hurilerini, yastıklarını, döşeklerini, halılarını, köşklerini, saraylarını ve daha neler neleri anlatır…
~~~~~~~
Cennet, “örtmek ve gizlemek” anlamındaki cenn kökünden gelen isimdir. Cenn kökünün temel manası budur. Cenin, Cin, Cünnet, Cân hep bu kökten gelen kelimelerdir.
Cennet’te, bitki ve ağaçları ile toprağı örtüp, gizlediği için bu adı almıştır.
~~~~~
Kur’an-ı Kerîm’de müfred, tesniye ve cemi şekilleriyle 147 defa geçen cennet kelimesi, yirmi beş yerde dünyadaki bağ bahçe, altı yerde Hz. Âdem ile Hz. Havvâ’nın kaldığı yeri ifade eden mekân, bir yerde Hz. Peygamber’in, yanında Cebrâil’i gördüğü sidretü’l-müntehânın civarında bulunan me’vâ cenneti (Necm 53/13-15), diğer yerlerde de âhiret cenneti anlamında kullanılmıştır.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Kur’an-ı Kerim’de geçen Cennet’in isimlerinin bir miktarı şunlardır:
Cennetü’l-Huld/İçinde ebedi kalınacak mekân (Furkan, 25/15)
Cennetü’l-Me’vâ/Sığınılacak, yerleşilecek güzel yer (Secde, 32/19)
Cennâtü Adn/İkamet edilecek cennetler (Beyyine, 98/7-8)
Cennetü’l-Firdevs/Bağlarla donatılmış bahçe (Kehf, 18/107)
Cennetü’n-Naîm/ Mutluluklarla/nimetlerle dolu cennetler (Mutaffifîn, 83/22)
Cennetü’n-Aliyeh/ Yüksek ve ulu cennet (Gaşiye, 88/10)
Makâm-ı Emîn/Emin bir makam (Duhân, 44/51-52)
CehennemDin
“O Cehennemin yedi kapısı vardır. Onlardan her kapı için birer gurup ayrılmıştır.” (Hicr, 44)
Nedir bu 7 tabaka?
1. Cehennem
2. Cahîm
3. Hâviye (Kâria 101/8,9)
Hâviye cehennemin adı olarak bir hadiste de geçmektedir. (Nesâî, Cenâiz, 9)
4. Hutame (Hümeze 104/4-7)
5. Lezâ (Meâric 70/15-16)
6. Saîr
7. Sakar (Müddessir 74/28-29)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Kur’an-ı Kerim’de Cehennem Azabının Muhtevası:
1. Yılan ve akreplerin sokması ve boyunlarına dolanması (Ali İmran, 180)
2. Allah’ın (cc) onlarla konuşmaması ve onların yüzüne bakmaması (Ali İmran, 77)
3. Aç bırakılması, açlığı ve susuzluğu en üst düzeyde hissetmesi (Vakıa, 54, 55)
Havuz ve sıratDin
Mahşerin iki önemli alanı: Havuz ve Sırat…
Efendimiz: “Ben, havuzun başına sizden önce varacağım!” (Buhârî, Rikâk, 53; Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, 4/313) buyurmuştur.
“Benim Havzım, bir aylık yol mesafesindedir. Onun köşeleri düzdür. Suyu gümüşten daha beyaz ve kokusu miskten daha güzeldir. Bardakları ise gökyüzünün yıldızları gibidir. Kim ondan su içerse bir daha asla susuzluk çekmez.” (Buhârî, Rikâk, 53, Fiten, 1)
“Hayır, Ya Resulullah! Onlar senin havzından içemeyecekler… Çünkü onlar senden sonra neler yaptılar bir bilsen!”
“Onlar senden sonra dini bozdular, bidatler ihdas ettiler, saptılar ve başkalarını saptırdılar…” Bunun üzerine Efendimiz (sas)’de diyecek ki: “O halde benden sonra yolunu değiştiren benden uzak olsun!” (Buhârî, Rikâk, 53)
“Sonra bir münadi nida edecek: ‘Kim dünyada neye ibadet etmişse onu bulsun ve onun peşinden gitsin.” Efendimiz (sas) sözünün devamında diyor ki: “Bunun üzerine insanlar ibadet ettikleri ilahlarını aramaya başlarlar. Güneşe ibadet edenler, Ay’a ibadet edenler, Yıldızlara, Ateş’e ve Tağutlara…” (Nevevi Şerhi,3/18)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Sırat, mahşerin en dehşetli alanlarından biridir.
Sözlükte “yutmak” manasındaki sert (seretân) masdarından türeyen sırât “yol, cadde” demektir. Akaid, kelâm ve hadis kitaplarında ise sırat: “Cehennem üzerine kurulmuş olup müminlerin amelleri nispetinde rahatlıkla yada zorlukla geçebileceği, kâfirlerin ise üzerinden cehenneme düşeceği köprüdür.” şeklinde açıklanır. (Sâbûnî, s. 92)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Allah (cc) köprüyü Cehennem’in üzerine kurdurduktan sonra Meleklere gösterir. Melekler görünce dehşete kapılırlar ve derler ki: “Sübhanallah! Bu ne böyle! Kim buradan geçebilir ki?” Rabbimiz onlara hitaben diyecek ki: “Benim dilediğim kullar ancak burayı geçebilecekler!” Melekler: “Seni
ŞefaatDin
“Şefe‘a-yeşfe‘u” (شفع – يشقفع) fiilinin masdarı olan şefaat, sözlükte, “aracılık yapmak, vesîle olmak, dua etmek” anlamlarına gelir. (İbn Manzûr, Lisânü’l-Arab, 8/183-185)
Şefaat, kendisi için şefaatte bulunulacak kimsenin faydasına olacak bir şeye erişmesi, zararına olacak bir durumdan kurtulması veya bir ihtiyacının karşılanması için yapılır.
Şefaat, “başka birisine katılmak, yardım etmek ve destek olmak” demektir. Bu da genellikle rütbe, makam ve mevki bakımından üstte olanın daha altta olana katılması, eş, ortak olup onu desteklemesi demektir ki kıyamet günündeki şefaat bu şekildedir. (Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredat, s. 386; İbn Manzûr, Lisânü’l-Arab 8/183-185)
“Şefaat edenin, bir kimsenin herhangi bir menfaate erişebilmesi ya da zarardan kurtulabilmesi için yüksek bir makama yalvarıp yakararak istekte bulunmasıdır.” (Kâdî Abdülcebbâr, Şerhu’l-Usûli’l-Hamse, s. 688; Sahîhu’l-Buhârî bi Şerhi’l-Kirmânî, 3/213)
Kur’ân-ı Kerîm’de “şefaat” kavramı, on dokuz sûrede, otuz bir yerde geçmekte olup bunlardan birinde sözlük anlamında, (Fecr Sûresi, 89/3) on üçünde terim olarak şefaat şeklinde, diğer yerlerde ise fiil ve isim kalıplarıyla yer almaktadır.
Kur’ân-ı Kerîm’deki şefaatle ilgili âyetler incelendiğinde geçerli (sahih) ve geçersiz (bâtıl) olmak üzere iki tür şefaat olduğu görülür.
Geçersiz olan şefaat, müşriklerin kendilerine şefaatçi olacaklarına inandıkları putların herhangi bir faydası bulunmayan şefaattir. Örnek olarak şu ayetlere bakılabilir: Yûnus Sûresi, 10/18; Zümer Sûresi, 39/3; Müddessir Sûresi, 74/48
Geçerli yani sahih olan şefaat ise Allah’a ait olan ve sadece O’nun razı olup izin verdiği kimseler tarafından mü’minlere yapılacağı bildirilen ve pek çok faydası olan şefaattir. Buna da örnek olarak şu ayetler verilebilir: Enbiyâ Sûresi, 21/28; Necm
Reklam