Mihriban
@Kitapseyri
Bazı yerler vardır, haritada küçük görünür ama içinde koca hayatlar saklar…
Cennet Çayırı tam olarak böyle bir yer.
Kusurlu insanların, yarım kalmış hayallerin ve çok insanca duyguların hikâyesi…
Okurken şunu fark ettim: kimse sandığımız kadar “tam” değil.
Herkesin içinde sakladığı bir yalnızlık var…
Cennet gibi görünen yerlerde bile.
Bazı hikâyeler çok bağırmaz…
sessizce içine işler.
Bu kitap da tam olarak öyleydi.
Okurken sanki insanların kalplerine misafir oldum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mihriban
, bir kitap okuduPuan vermedi·216 syf.·
35 saatte okudu
·Okunma: 07 Nisan 2026 21:13
·2026 23. kitabı
“Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Herkes kendi hikâyesinin içinde sessizce mücadele ediyor.
Ve bazı sokaklar… sandığımızdan daha kalabalık yalnızlıklar taşıyor.”
“Her kapının ardında başka bir hikâye,
her hikâyenin içinde biraz kırılmışlık vardı.
Salkım Sokak No:5 bana şunu hissettirdi:
İnsan en çok anlaşılmadığı yerde susmayı öğreniyor.”
“Bazı hikâyeler bitmez… sadece sen susarsın.
Bu kitap, içimde uzun süre konuşmaya devam edecek.”
Bazen bir kitap okumuyorsun… kendine denk geliyorsun.
Altı Harfli Bir Tatlı benim için tam olarak böyleydi.
İçimde susturduğum ne varsa, sayfaların arasından çıkıp karşıma oturdu sanki.
Bazı cümleler var ki insanın boğazına düğümleniyor…
ne anlatabiliyorsun ne de tamamen susabiliyorsun.
En çok da şunu hissettim:
İnsan bazen sadece anlaşılmak istiyor.
Abartmadan, yargılanmadan… olduğu gibi.
Bu kitap biraz içime dokundu, biraz da içimi açtı.
Okurken kendime sarılmış gibi hissettim.
İçimde bir çocuk var hâlâ, anlaşılmak isteyen… ama sesi hep yarım kalıyor.
Bazen en çok susanların içinde kopuyor fırtına, dışarıdan bakınca sadece “iyi” sanılıyor.
Çocukluk dediğin şey bitmiyor aslında… sadece içimize saklanıyor.
