Kitapzede
@Kitapzedem
Selam Haruki Murakami “Zemberekkuşu’nun Güncesi”
Orijinal adı “Necimaki-dori Kuronikuru”
Çeviri (Fransızcadan) Nihal Önal
Tür (Tartışmaya açık)
Sayfa sayısı 740
Ortalama okuma süresi: 20 saat 55 dakika
Okuduktan neredeyse bir buçuk sene sonra yazdığımdan, ille unuttuğum ayrıntılar vardır. Şimdiden affınıza sığınıyorum, yakın zamanda okumayı planlayanlar benim metnimi okumasın zira ben yine rahat kalem oynatmayı tercih ettim.
Anlatıcımız ve baş karakterimiz “Toru Okada” kendinin seçtiği isim ise Zemberekkuşu, evli, işinden istifa etmiş iki aydır işsiz. Karısı “Kumiko Okada” gizem kumkuması, kitaptaki varlığı daha çok üçüncü şahıslar vesilesiyle var ama yok, gazeteci. Kedileri “Noboru Vataya” bu aynı zamanda Kumiko’nun ağabeyinin adı. O da ilk düzlükte firari, kayıp olma hali varlığından daha net.
“Noboru Vataya” Kumiko’nun ağabeyi, Toru ile arası gibi politikacılığı da kötü.
Hemen ilk yüzlükte esere eklemlenen iki kardeş, iki şaibeli geçmiş, iki takma isim “Malta Kano, Girit Kano”. Malta Kano, kırmızı şapkasıyla gezen medyum. Girit Kano, Malta’nın kız kardeşi, acıya meyilli, geçmişinde intihar girişimleri olan Toru ile enteresan hallere de girecek kişilerden biri. Mahallemizin adı Setagaya Nitşom, kayıp kediyi ararken Toru’nun tanışıp sonrasında arkadaş olacağı genç kız “May Kasahara”. May’in evinin bitişiği, sahiplerinin başına gelen felaketler sonrası terkedilmiş haldeki ev ve bahçesindeki kuyu. Ah o kuyu..
Bu karakterlere ek falcı ya da kahin “Bay Honda/ Honda San”.. “Teğmen Mamiya” 2. Dünya Savaşı’nda hem işkence görmüş hem işkencelere şahit olmuş, toplama kamplarında yaşamış ölmek istese de ölememiş yaşlı adam.
“Muskat Akasaka” Toru’nun hayatına sonradan dahil olan orta yaşlı kadın. “Tarçın Akasaka” Muskat’ın hemen her işin ehli ama hiç konuşmayan oğlu.
Toru,
Sibel isimli okura yanıt verildi
Kitapzede
Belli bi metodla yazdığını üç beş kitabından sonra keşfedip konduramıyoruz galiba. Mesleğim yazarlık kitabını aldım henüz okumadım. Gerçi kitabın adında direkt belirtmiş, yazmayı his, ilham vs olarak görmediğimizde geriye kalan “iş/meslek, vesilenizle onu okuma listemde öne alıyorum. Sevgiler
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Halil Cibran "Kum ve Köpük".Aforizmalardan aşağı bi kaç alıntı giricem, ama bu benim için Cibran'a veda kitabımdı. Okudum, sevmeyi denedim, birden çok kitabıyla kendi içsesimi dinledim. I ıh kalemi bana hitap etmiyor. Daha fazla zorlamamın da manası yok. Hala okunmayı bekleyen binlerce yazar ve kitap varken, sevmediğim bi yazar üstünde bu ısrarırım sebebi, beğenenlerin çok olması, ben neyi göremedim diye aramaktı. Aradım, bulamadım Sevgim üzerinize olsun
"uyananlar, diyorlar ki bana: sen ve içinde yaşadığın şu dünya sonsuz bir denizin sonsuz kum tanesinden başka bir şey değilsiniz. Ben de düşümde şöyle diyorum onlara: sonsuz olan deniz benim; bütün evren gezindiğim şu kıyıda kum tanesinden başka bir şey değil"
"Bir inci, bir kum tanesinin etrafında acıyla inşa edilmiş bir tapınaktır. Peki, bizim vücudumuz, vaktiyle hangi ateşli arzuyla ve ne tür bir tanenin etrafında oluşturuldu?"
"mutlak hakikati bilmiyorum. Ama bilgisizliğimin karşısında alçakgönüllüyüm; onurumun da ödülümün de kaynağı”
Rodeon isimli okura yanıt verildi
Kitapzede
Çok ısrarlı olmamak gerektiğini bildiğim halde, bazen yeniliyorum kendime. Ama niye niye diyerek. Belki araz bizde😉
Kitap adı: Veliaht 2 Yazan: Filiz Puluç
Tür: KocişimMeriçTırmalaBeniBesleBeni
660+624/ 1284 sayfa, iki cildin toplamı. 30+30/ 60 lira da fiyatı. Gözümün nuruna yazık be zalimin kızı. Paracıklarıma yazık, vaktime yazık. Hadi yazdın, hadi bastılar, birinci şahtı ikinci de şahbaz olur mu dediniz. Bıraksaydınız ağaç olarak kalsaydı, olmadı odun olarak kalsaydı, böyle bi kağıt israfından illa daha faydalıydı.
Ben neden kitap yazamam, yazamam çünkü haddimi bilirim, formdan çıkmış iççamaşırı lastiği gibi uzatamam, her cümlenin içine "penis" kelimesinin argo halini tıkamam. Geliyorum konuya geliyorum
İlk kitapta ne varsa aynen devam, bi kız bıçaklandı bi çocuk. Bi biri komaya girdi, bi diğeri.Fikir fıtığı diye bi şey geldi okurken aklıma, fikir fıtıklarım oldu bu kitabı bitirene kadar. Burnumu duvarlara sürtüp kıvılcımlara doymak istedim. Sayfa sayfa sövdüm kendime. Ciddi bi imtihan verdim, Allah'la ben biliyorum. Dişi karakteri bi sevimleştirme çabası vardı, ittikçe itti, hatun herkesin ilişkisine maydonoz. Kendi yavuklusuyla yuvarlanıp dururken, arkadaşlarını herkesin içinde küçük düşürüyor ama hep sevimliliğinden. Öyle şirin ki, anniş, edizcimcim, kocişim vs vs gerisinden uydurduğu güzide kelimelerle yükseldikçe yükseldim. 17 yaşında kız çocuğu erkek arkadaşına "kocişim ya da Kocacım" dediğinde sevimli bulamadım ya, direkt benim ahmaklığım. Hastane kapısında erkek karakter kederleniyor yanındakine "biz Melisle birbirimize çok geç kaldık çok" Arkadaş biri 17 öbürü 18 ne yaşadınız da neye geç kaldınız . Anaokulunda mi başlamalıydı bu aşklaşmalar Of allahım. Bittabi wattpad kitaplarının olmazsa olmazı, regl sancısı bla bla bla . Şimdi soruyorum bu dejenerasyon sadece dilde mi? Ben miyim arazlı
Ilayda Altintas isimli okura yanıt verildi
Kitapzede
İki kez yanıt yazıp göndermeyi başaramayan ben🙈💕
Selam️ Haruki Murakami “Sahilde Kafka / Umibe No Kafuka”.. Öncelikle; böyle kompleks bir eseri “su gibi okudum”, “hemen iki günde bitiyor” diyerek, ne denli hızlı okuduklarını belirtmiş, tüm okurların önünde, saygıyla eğiliyorum. Zira bu su gibi hali, benim okuma ritmim için mümkün olmadı. Gayet yavaş ve zorlu bir okuma süreci ile imtihan oldum.
Kalemimi rahat oynatmak, şu konuda mı açık verdim, burada mı diye endişe duymadan yazmak istiyorum. Bu sebeple, yakın zamanda kitabı okumak isteyenler, esere dair paylaşımlarımı es geçebilirler.
Yazardan okuduğum altı yedi kitap sonunda, nedir okuduğum eserlerinin ortak noktaları diye, kabataslak bir daire çizip içini doldursam; “Sürreal, post-modern, bilinç akışı, bilinçaltı, bellek, kediler, ensest, pedofili, Oedipus ve Elektra kompleksi, paralel evren, Araf, kolektif bilinç, klasik müzik” diye giden tıklım tıkış bir liste elde ederim.
Sahilde Kafka ile de, Murakami bir kez daha kendi kurallarıyla, müstakil evrenini yaratmış. Okurun birçok sorusuna yanıt bulamadığı, finalin; hayatın aslı gibi, savruk bırakılıp “son bu mu?” dedirtecek kadar, okuyanın muallakta kaldığı satırlar, benim için artık yazarın alışılagelen tavrı halinde..
Esere, kendine Kafka Tamura adını veren 15 yaşındaki delikanlının evden kaçışıyla giriş yapıyoruz. Babasıyla mesafeli ilişkisi, annesinin ablasını da yanına alarak, baba ve oğulu terk edişi, zaman içinde bu yarayla büyüyen çocuğun, tek ebeveyni tarafından “bir gün annen ve ablanla cinsel ilişkiye gireceksin” kehanetiyle; Kafkanın bilinç akışı şeklinde okuyoruz. Bunu belirtme sebebim, yazarın bakış açısını defalarca değiştiren tekniğine de değinebilmek. Kısa bir evden kaçışa hazırlık macerasına, Kafkanın sohbet ettiği Karga karakteri dahil oluyor. Ama, Karga bir hayali arkadaş mı, üst bilinç
Kitapzede
Kuzum Meryem’e de söyledim bi düzeltme ufak ayar istiyor da. Yorgunum🙈 bilahare düzelteceğim 💕💕