Okur
@Kitaterapi
İnsan neyle yaşar ?
“Okudukça bütün gerçeklikten uzaklaşarak”
90 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Bir İdam Mahkumunun Son GünüAlıntı
''İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar. O halde durumumda nasıl bir değişiklik oldu ki?''
Reklam
Bülbülü Öldürmek1000Kitap
Bir kız çocuğunun gözünden avukat olan babasının ırkçılığın, önyargının, hiyerarşinin en katı olduğu ve sığ düşüncelerin yer ettiği dönemde hakkını savunduğu ve avukatlığını yaptığı bir zencinin kurtarılması için elinden geleni yapmasını anlatıyor.
Yazar asıl konuyu çok sonradan ilerleyen sayfalarda anlatmaya önce meselenin belki de evrensel dediğimiz asıl sorunun zeminini oluşum aşamasını fazlasıyla detay verip çocuğun yaşadıklarını aile içi ilişkileri, kardeşiyle olan ilişkisi büyüme dönemi vb. daha çok olayın aslına girmeden mahalle ilişkileri, komşular arasında ırkçılık, tartışmalar ve dedikodular üzerine geçmektedir. Açıkçası kitabı çok uzun sürede bitirme nedenim çok fazla detaya girmesi ve devamını merak etmememe sebep oldu ama yarım bırakmayı sevmediğim için devam ettim.
Asıl hikaye, asıl olay ve sürükleyici kısmı yaklaşık 200 ve üzeri sayfa itibariyle kendini göstermektedir. Çünkü kitabın konusu orada daha net ve anlaşılır, davanın işlendiği, mahkeme süreci, sorgulamalar, hakkını aramak gibi detayların en belirgin olduğu kısımlar diyebilirim. Okuduğumda konudan kopuyor gibi olup çok fazla dikkatimi veremediğim yerler oldu almam gereken mesajları alamadım.
Tabi kitabın tamamı şu hissi çok fazlasıyla veriyordu
Belki tek almaya çalıştığım ya da aşina olduğum mesaj o oldu ''Ön yargılı olmamak'' ve ''Ne kadar haklı olursak olalım bir yerden sonra haklı olduğumuzu bile savunmaya takatimizin kalmaması ve kabulleniş'' bunu çok keskin ve net hissettim.
Çok fazla talep gören ve okunan kitap olması nedeni ile aldım , pişman değilim:) belki yanlış ve yoğun bir zamanımda okumaya çalıştım bunun da etkisi olabilir o sebeple kitabın konusuna da çok yüklenmek istemem ama benim için kitabın en belirleyici ve beni etkileyen kısımları 240-252 sayfa arası diyebilirim.
Tek Yalnız Ben Değilim1000Kitap
Jean Louis Fournier, hayatında neredeyse tüm sevdiklerini kaybetmiştir. Eşini, kedisini, arkadaşlarını kaybetmiştir. Yalnız kalınca da bu kitabı yazmaya karar veriyor.
Bazı sayfalarda yalnızlığı en dramatik ve melankolik bir şekilde bahsederken , bazen de yalnızlığın aslında paylaşıldığında eriyip giden ama kimseyle paylaşılamayacak kadar da en özgür olunan özel bir şey olduğunu ifade etmiş. Ben de 2 duyguyu da uyandırdı çünkü bir insan yalnız olduğunda aynı kitapta bahsettiği gibi bir mağazada kaybolmuş annesini bekleyen bir çocuk gibi çaresiz, boşlukta, kaygılı, korkulu ve sitemli olur hatta bu yalnızlığını tanımlayamaz bir şekilde kendi içinde kabullenir ama diğer uyandırdığı his ise eşdeğer mi tartışılır başka biriyle hayat paylaşamayacak kadar kendi ile daha özgür ve mutlu da hissedebilir.
Mesela annesinden bahsederken yazar, annesinin kocası, çocukları yanındayken aslında kendi içinde yalnız olduğu bir bağa ve kalabalığa bağlı olmadığını ifade etmiş. Çünkü bu durum gerçektir ki mesela hayatımızı paylaştığımız biri vardır eş, sevgili, arkadaş hiç fark etmez senin dinleyicin ve yoldaşın olamıyorsa yalnızsındır.
Yazarın da dediği gibi “Bizi dinleyecek kimse olmadığı için yazı yazıyoruz. “
Bence günümüzün en büyük probleminin yalnızlıktan çok birileri tarafından dinlenilmemek olduğunu bana hissettirdi bu kitap.
Reklam