Okur
@Kitaterapi
İnsan neyle yaşar ?
“Okudukça bütün gerçeklikten uzaklaşarak”
90 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Çingene1000Kitap
Türk edebiyatı klasiklerinin ayrı bir güzelliği ve masumluğu var bence. Her yaşanan duyguda o derinlik ve güzelliği samimiliği çok güzel aktarıyor...Tabi kendi kendine bu dönem olsa var mı böylesi yaşanır mı dedirtmeden de geçirmiyor..
Kitabın konusu varlıklı bir ailenin kültürlü edepli kendini yetiştirmiş tam bir İstanbul beyefendisi dediğimiz bir adamın bir çingene kızına aşık olmasını anlatıyor. Aşık olması beraberinde sorunları getireceği için kendine bile sevgisini ve aşkını itiraf edemeden çingene kızını kendi kültürlerine, yaşayışlarına uygun bir şekilde yetiştirmek için çabalar ve o dönemin hanımefendilerinden olup topluma kazandıracağı düşüncesi ile bir yola girer.
Burada aslında sorulacak kendi nezdimde bir çok soru var
Bu iyiliği herhangi birine yapabilir miydi yoksa sevdiği için mi sadece insan yapar?
Fiziki güzelliği cezbedici olmasaydı karakterini değiştirmek için herkese kabul ettirmek için çabalar mıydı?
Etraftaki insanların, ailenin karşı olsa da düşünceleri ne kadar önemli sevince?
Aşık olmak ve sevmek ne kadar karşı tarafa ödün vermek olsa da aslında kendini düşündüğün için gösterdiğin çaba ve emek değil midir?
Bu dönemde aynı durumu biz gerçekleştirir miydik sevdiğimiz aşık olduğumuz birini değiştirmek için dadılar hocalar tutar mıydık?
Bu soruların hepsini atsak çöpe geriye o zaman tek bir soru kalsa gerçek sevgi böyle bir şeyse insan kendine bile itiraf edemediği sevgi için neden çabalar?
Reklam
Aziz Bey Hadisesi1000Kitap
Puan vermedi
Aziz adlı karakterin başından geçen talihsizlikler, hayatta belini tam anlamıyla doğrultamayıp aslında burnu havada dediğimiz cinsten geçirdiği gençlikle o da üzdüğü kalpleri ve kendi yaşadığı boş bir hayatı sığdırmış yalnızlığına. Mutlu olabilmiş mi olamamış.
Kitap bana şu cümleyi kurdurdu ''Seni Maryam üzdü sen de Vuslat'ı üzdün''
Hayat bir yerde kırılan kalple birlikte kalpte kırmayı öğretiyor aslında. Aziz de genç yaşta aşık olup sevgisine inandığı aslında sadece onun aşkını sevdiği Maryam'a güvenir ama güveni boşa çıkar. Ailesi sırtını döner ve Aziz bu hayatta sadece tamburu ve dertli nağmeleri ile yoldaş olur. Vuslat ise onun hayatının belki de en yalnız ve sevgiye ihtiyaç duyduğu anda çıkar ama Vuslat'ın sevgisine sevgi ile karşılık vermeden bir ömür onunla boşa ve sevgisiz sadece yalnızlığını paylaştığı bazen Vuslat'ın yalnızlığını ve varlığını bile hissetmeden zamanını geçirir. Aziz Vuslat'ın kıymetini geç kalarak anlar.
Yani bu 88 sayfalık kısa bir kitapta tam anlamıyla hayatı boş vermiş, gamsız, gençliğine güvenen ama hayatın nasıl da su gibi akıp geçerken ona adil davranmadığına şahit olarak geçirdiği koca bir boş ömrü gösterir. Hani elde var sıfır dediğimiz o koca boşluk. Kıymeti bilinmeyen Aziz kıymet bilmeyerek pişmanlıklarıyla üzücü bir yalnızlığa ait olur...#
Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu1000Kitap
Öykü kitapları ayrı bir güzeldir benim için,okuması zevkli,her sayfada farklı hikayeler bu sefer ne anlatacak ya da kendimden parçalar bulur muyum yani hayatın içinden dediğimiz buruk tatlı hikayeler.
Şermin Yaşar'ın ilk okuduğum kitabı ve beni etkileyen bu kitapta ne güzel dediğim hikaye başlıkları
''Son Attığın Kartopunun İçine Taş Sakladığını Bilmiyordum ve Ömer hikayesi''
Hikayelerin ortak temel konuları, bir yerden gitmek, terk etmek ayrılmak veya bu dünyadan göçmek, ölümler, nasibin ne kadar kuvvetli ve etkili olduğu zaman geçse de seni bulduğu, tutulan bir yasın 40 gün geçse de geçmediği, cimri birinin hazin sonunu vb bir çok hikayeleri çok güzel anlatmış. Arada yoğun klasikler ya da roman okuduğumuzda tek bir kitapta bir sürü farklı hikaye okumak bazen isteyebiliyorsunuz bu yüzden hikaye kitaplarını okumayı sevenler için önerebilirim.
Reklam