Esr
@Kntszesr
42 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabahın erken saatlerinde,bomboş bir çay bahçesi buldum en güzel köşesine oturdum. Büyük bir çay ve simit...Başladı İlhami abi anlatmaya daha ikinci sayfaya geldi ki yaklaşık 50 masası olan çay bahçesinin ikinci müşterileri dibimdeki masaya oturmayı tercih ettiler. Kızın bağıra bağıra sevgilisinin onu kıskanmasının ne kadar saçma olduğu muhabbeti Ilhami abinin hevesini kaçırdı tabi, hemen kalktim :) akşam vaktineymiş nasibi. Çok çok eğlendim kitabi okurken hatta bulunduğum dünyadan onun beynine falan ışınlandığımı sandım. Bu kadar etkileyici anlatım olabilirdi. Kesinlikle tavsiye edilir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Başka delile ne hacet :)
Bana şiiri sevdiren kişidir kendisi:) Her sayfasını her değişen konu başlığını bir sonraki cümlede ne diyecek acaba merakla okuduğum kitap oldu. Serdar abiyle oturup sohbet etmisiz gibiydi resmen. Sonuçta karşımda da olsa kurabileceğim bi kac söz çıktı agzimdan kitabi okurken. Çok haklısın, cok doğru tespit, hay yaşa ne güzel söyledin öyle yaa:) serdar abi nin iç dünyasının bize yansıtılmış hali bu kitap. Serdar abi bizi davet eder de, ben hiç icabet etmez miyim? Herkese keyifli okumalar.
Otobiyografik bi kitap. Gercekten akıl hastanesinde kaldığı günlerden ve o anlarda ne hissettiginden ve neler düşündüğünden bahsediyor. Tasavvufla aklın zihnin yerine konduruluşunu konu alıyor. Gercekten ders alınması gereken bir hayat hikayesi. Tabiki önemli olan dersi kendi payımızca alıp hayatımıza aksettirmek.
Toplu konuta dair bütün ince ayrıntılar tek tek anlatılmış. Tabi bunu sadece toplu konuttan geçenler anlar:)) ilk sayfalarda noluyoruz dedim bi an. Çok basit dille yazılmış anlatım kötü. Sonra yazarı araştırdım kitabı da elbette. Baktim ki bir övgüler bir övgüler. Sonuç: yazarı tanımak haberdar olmak için bu nadide kitabını okudum. Bence monolog tarzında bir otobiyografi. Tabi bu sadece benim fikrim. Emeğine sağlık barış amca.
1943 de yazılmasına rağmen geçen senelerde popülerlik kazanmis bu kitaba karşı ön yargılıydım açıkçası. Bu denli popüler olmuş kitapları inatla da okumam aslında. Ama şimdi iyiki okumuşum diyorum. Bambaşka bir dünya, kendinden bile saklanan gerçekler, kimsenin bilmediği sırlar ve hayal gibi geçen ve hatırlanan bi kac ay. Elimden bırakamadım bi sayfa hadi bi sayfa daha diye diye saatler geçirmişim elimde. Dil eski kelimeler içerse de anlatım o kadar fevkalade ki sanki o zamana ışınlandım. Ve içimden bir ses bağırıyor. Keşke bütün erkeler Raif bey gibi sevse.
