Emrecan Karyağdı
@Krygdi
Önceden bilmediğimiz şeyleri seçmekte zorlanırız , fakat bilseydik seçim yapmak imkansız olurdu.
Etrafını bu kadar iyi tanıyan, karşısındakinin ta içini bu kadar keskin ve açık gören bir insanın heyecanlanmasina ve herhangi bir kimseye kızmasına imkân var mıydı? Böyle bir adam, önünde bütün küçüklüğü ile çırpınan birine karşı taş gibi durmaktan başka ne yapabilirdi? Bütün teessürlerimiz, inkisarlarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık, beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insani sarsmak mümkün müdür?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Granger durup Montag ile birlikte geriye bakti. "Herkes ölünce ardinda bir seyler birakmali, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapilmis bir çift ayakkabi. Veya ekilmis bir bahçe. Elinin bir sekilde dokundugu bir sey, öldügünde ruhunun gidecegi bir yer olsun
diye; böylece insanlar ektigin o agaca veya içege baktiginda, sen orada olursun. Ne oldugu önemli degil, dokununca onu degistirdigin ve ellerini gektiginde sana benzeyecegi bir seye dönüstürdügün sürece, derdi. Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasindaki fark dokunustadir, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamis gibidir; bahçıvan bir ömür boyu orada olacak."
Sonra Clarisse McClellan konustu:
"Bir soru sorabilir miyim? Ne kadar zamandir itfaiyecilik yapiyorsun?"
"Yirmi yaşımdan beri... on yıldır."
"Yaktığın kitapları okuduğun oluyor mu?"
Montag güldü. "Bu kanuna aykırı!"
"Ah. Elbette."