Gecenin gündüz gibi olmadığını biliyorum: Her şeyin farklı olduğunu, gece yaşananların gündüz açıklanamayacağını çünkü o vakit var olmadıklarını ve gecenin yalnızlıkları başladımı yalnız insanlar için ürkünç olduğunu biliyorum.
Ama sonuçta zaman her şeyin ilacı, alınan yaşında tüm duygular üzerinde özel ve hafifleştirici bir etkisi var. Ölümün yaklaştığını hissettikçe, ölümün gölgesi yolumuzun üzerine simsiyah düştükçe, olaylar gözünüze eskisi gibi batmıyor, derin duygularınıza artık aynı şekilde seslenmiyor, tehlikeli gücünden çok şey kaybediyor.
Bir insana bu kadar vahşice davranış sergilenirse ve toplum bunu umursamadan hayatını aynen yaşamaya devam ederse, başkalarına da aynı barbarlığın yapılması kolaylaşmış olmaz mıydı?
Louis Creed psikolog değildi, ama her yaşamın içinde paslı, yarı yarıya gömülü şeyler olduğunu, insanların kendilerini bu şeylere dönmek, onları çekip çıkarmak zorunda hissettiklerini bilirdi.