"Ölüm hiçbir zaman çare değil. Yok olmak ne zaman çare oldu ki? Tek çare hayattır, en kötüsü,
en çaresizi bile çaredir unutma. Çünkü umut vardır hayatta,
her koşulda hayat umut taşır içinde."
Jîr inliyor. "Tol" lazım Kevok, ölülerimiz için tol... diyor.
Susss.. Tol değil, dol lazım, diyor Kevok, sözünü kesiyor. Üzerine daha bir abanıyor, "bu yaşadıklarımızdan sonra
artık sen de ölebilirsin, sen de ölülerin yanına gidebilirsin.
dol değil tol.. diyor Jîr içinde kabaran
dalgaların akıntısına kendini bırakarak
Tov jir tov, sadece tov!.. diyor.
Tol =intikam
Tov, dol= tohum