"İNTİHAR EDİYORUM.KENDİ KENDİMDEN NEFRETİMİN ÇERÇEVELEDİĞİ VE ÇİRKİNLEŞTİRDİĞİ BİR DÜNYADA YALNIZIM."
Ah bu cümle...Bir insanın yok oluşunun sebebi ve yok olmadan önceki son sözleri. Peyami Safa son eseri olan Yalnızız' da da diğer eserlerinde olduğu gibi doğu-batı, madde-mânâ, ruh-beden, idealizm-materyalizm gibi ikilemler üzerinde durmuş ve yine aile fertleri arasındaki farklılıklar (mizaç,düşünce,insan ilişkileri) ile kendini arayan bir toplumu resmetmeye çalışmış.Toplumdaki Batılılaşma hareketlerinin getirdiği uyumsuzluk ve sıkıntıların, bireye ve aileye etkilerini çok güzel bir şekilde anlatmış.Başkahraman olan Samim ve onun ütopya ülkesi olan ve kitabını yazdığı Simeranya ile de romana sıradışı bir kurgu kazandırmış. Milyonlarca insan arasında ruhları yalnız olan herkese hitaben yazılmış.En çok alıntı yaptığım kitaptır kendisi.Altını çizdiğim ama paylaşmadığım o kadar güzel cümleler var ki içinde.Her kelimesinde bin mânâ olan ve insan ruhunu etkileyen bu kitabı incelemekte cesaret ister açıkçası.Elimde olsa da kitabın başından sonuna kadar hissettiğim herşeyi yazabilsem keşke.Ama imkansız birşey bu :) Kısacası herkesin okuması gereken ve Peyami Safa'yı gözümde arşa çıkaran bir eserdi.Umarım hakettiği değeri görüyordur ve görmeye de devam eder diyerek incelememi sonlandırıyorum ve aşağıya da bu kitabın bana kazandırdığı bazı kelimeler ve anlamlarını bırakıyorum.Umarım size de faydası olur :))
Abraş:Alacalı,benekli Tâdil:Doğru hâle getirme
Nebbaş:Mezar soyucu Visal:Ulaşma,kavuşma
Mihrak:Orta nokta,merkez Santimantal:Aşırı duygusal
Mahrek:Yörünge Valör:Değer
Şahika:Doruk,zirve Konkre:Somut,müşahhas
Hantise:Takıntılı korku hali