Dostoyevski'nin babası, kendisini selamlayan köylüleri de selamlamayan köylüleri de kırbaçlatıyordu. Ona göre, köylüler, iki durumda da, cesur olduklarını gösteriyorlardı. Çok eziyet ettiği karısı öldüğünde, gece sarhoş olup, sesini sırasıyla kadın ve erkek sesine çevirerek, onunla konuşuyor. Öldürülüyor. Başı paramparça, cinsel organı iki taş arasında ezilmiş. Babasından nefret eden D. iki ay sonra, bir cenaze töreni görüyor, hırıltılar çıkararak, yere düşüyor.
Hem Dostoyevski hem de Tolstoy tarafından yaratılanlar, birbirlerini kolaylıkla, gayet iyi anlar, onlar: Hem kendileri hem de başkaları için her zaman tehlikeli karakterlerdir.