Uzun zamandan beri yorgunum artık, ruhum yorgun. Yeni istekler, arzular, ilişkiler, heyecanlar istemiyorum, yeni hayaller, planlar, programlar artık yok yaşamımda. Sayısız deneyle, tüm bunların derin ve acılı bir hayal kırıklığıyla sonuçlandığını, artık iyice biliyorum. Yeni çevreler, insanlar, ilişkiler beni korkutuyor; bunların yeni acılara yol açacağını düşünüyorum.
O dünyayı solumak, yaşamak, onlarla birlikte olmak bana huzur ve güven veriyor. Onlar benim gerçeğim oluyor, onlar aracılığıyla hayatı yeniden keşfediyorum, günlük patırtının ötesinde hayatı ilginç yapan, hayata bir heyecan, bir coşku, bir arzu ve elbette bir umut veren hayatın sayısız çelişkisini, çatışmasını, acısını, hayal kırıklığını ve mağlubiyetini onlarla yaşıyorum...