İşlediğimiz en büyük günahların adı sevgi, en çirkin hallerimizin adı ahlak, en yüreksiz hallerimizin adı dürüstlüktür bizim. Bundan ki tuvalet kağıtlarımızın üzerinde çiçek kabartması, bundan ki en çok ağacı mezarlıklara dikeriz.
Sonra acı çekme ve boğulma aşaması geldi. Bu acı ölüm değildi, sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi. Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı bu feci, bu insanı boğan his. Hayatın Martin'e vurduğu son darbeydi.
Geçmişte işçi sınıfına göre daha derli toplu görünen, iyi giyimli kimselerin zekanın iktidarına ve güzelliği takdir gücüne sahip olduğunu sanmakla ne büyük aptallık etmişti. Kültürün giyimle atbaşı gittiğine, üniversite eğitimiyle derin bilginin aynı şeyler olduğuna inanarak nasıl da kendini kandırmıştı.