Şunu bil ki Sokrates, insan öleceğini düşünür olunca, önceleri aklından geçmeyen korkulara, kaygılara düşer. Bu dünyada kötülük eden Hades'te cezasını çeker, gibi sözlere gülenleri, gün gelir, ya bu söz doğruysa, diye korku alır. İnsanlar, ya ihtiyarlığın verdiği dermansızlık yüzünden ya da kendilerini öteki dünyaya yakin gördüklerinden orada olup bitenler üzerine kafa yorarlar, kuşku, korku dolar içlerine; kimlere kötülük ettiklerini araştırmaya başlarlar. Hayatlarını gözden geçirip ettikleri haksızlıkların farkına varanlar, çocuklar gibi uykularından korkuyla uyanırlar. Umutsuz bir bekleme içinde zehir olur hayatları. Oysa hiç haksızlık etmediklerini bilenlerde hep tatlı bir huzur vardır. Pindaros'un dediği gibi "ihtiyarlığı besleyen güzel bir umut" Bak sokrates ömrü doğrulukla, imanla geçmiş bir adam için Pindaros ne güzel söylemiş:
Umut tatlı tatlı doldurur içini
Yoldaşlık eder ona, hoş eder gönlünü
Umut yola sokar, yoldan çıkan insan aklını