“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Enes radıyallahu anh demiştir ki:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) can çekişmekte olan oğlu İbrâhîm'in yanına girdi. Oğlunun can çekişir halini görünce mübarek gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı. Orada bulanan Abdurrahman ibn Avf hayretle, "Siz de mi ağlıyorsunuz, ya Resûlallah diye sordu Âlemlere rahmet Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) ona döndü ve "Ey İbn Avf! Bu gözyaşları rahmettir, merhametin varlığına delildir." buyurdu. Ardından şunları ekledi:
"Göz yaşarır, gönül mahzun olur; ancak biz Rabbimizin hoşnut olduğundan başka bir şey söylemeyiz. İbrâhîm! Seni kaybetmekten dolayı çok üzgünüz."
|buhari, cenâiz 43; müslim, fedâil 62|