"Bir dilber-i sultan buldum, sevdasıyla kül oldum.
Deryalara hükmettim, kapısında kul oldum.
Durgun bir yaz gibiydim. Poyraz oldum, sel oldum.
Canım sen cananım sen, tüm kainata el oldum."
...
"İnsanlar aslında sadece bir yıl yaşıyorlar. İlkbahar, yaz, sonbahar, kış... Diğer bütün yıllar bunun tekrar."
...
"Mutluluğu bulduğun anda sonuna kadar yaşamalısın! Çünkü çok nadir bulunan bir şey."
...
...
- Bu şiir kimin?...
+ Bilmiyor musunuz?
-Bilsem sorar mıyım?...
+Bu şiir sizin değil mi?...
- Benim mi? Ne zaman yazmışım?...
+Unuttuğunuza göre bin yıl önce yazmış olacaksınız....
"Ben bin yıldan beri yaşıyor muyum?" diye düşündü.
+Evet bin yıldan beri yaşıyorsunuz. Hatta belki de iki bin yıldan beri. Mete'nin askerlerini sadakat sınavından geçirmek için sevgililerine, nişanlılarına, eşlerine ok atmalarını emrettiği ve büyük sevgileri dolayısıyla ok atmayanları idam ettiği zamandan beri.
...
-Hayır bu şiir benim değil!
+O halde belki benimdir...
-Siz de iki bin yıldan beri yaşıyor musunuz?
+Niçin olmasın?...
-İki bin yıl önce acaba ben neydim?
+Herhalde Mete'nin ordusunda bir subaydınız....