Sana bağlandım ben her zaman mutlak bir içtenlikle,
Öyle bir sevgi ki işlemiş içime, kalbime, zerrelerime.
Senden başka bir şey olsaydı eğer gönlümde,
Sinemden söker atar da ufalardım ellerimle.
Şimdi düşünüyordu: Bu vatanın her avuç toprağı bir şehit kanıyla yoğrulmuş iken nasıl oluyordu da bahçelerinde yine beyaz güller, akzambaklar, sarı papatyalar yetişiyor?
Asırlardır, dinin, milletin aşkına başına yağan, sonu gelmez bir beladır... Yurdun nihayetsiz bir Kerbelâ'dır... Memleketin, içinde cenaze namazı kılınan, cenaze duası okunan bir mabet halini aldı. Ne yoncan, ne yongan kaldı. Bir Allah'ın, bir de Muhammed'in kaldı.