⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Şu anda okuduğu kitap
Varoluş trajedi.Şiir
Arzunun içinde kalmasına izin ver,
Ben dilek ağacı değilim ki!
Yalnızca başarının zor gözüktüğü yerlerde,
Yüksekler için Tanrı’ya tırmanıyorsun!
Ulvi gözüken her şeyin sınırı potansiyeline dayalı.
Ben inancın kurbanı değilim ki!
İşine yaramadığında sevmiyorsan birini,
Arzuna hizmet etmiyorsa,
Yalancısın demektir.
Tanrı’nın gücünü dünyaya yardım görüyorsan,
Sana ulaşacağını diliyorsan elbet,
Hiç inanmamışsın, ulaşamamışsın demektir.
Sevgi de emek değil mi?
Yapacaklarında değil, yapmadıklarında gör Tanrı’yı
Senin yapabileceklerin, gücü istediğinde düşüşün emektir.
Karşılık alamadığında yok olan sevgi,
inanç değildir.
Reklam
“Aslında, bu kıza sahip olmayı seviyorum. Onun bedenine, onun ruhuna, zihnine, yeteneklerinin tümüne!
O, bunca zaman yaptığım iyiliklerin bir karşılığı, armağanı gibiydi. Tanrı’nın bana ithaf ettiği en nahif şeydi. Ölümün onu benden alacağına katlanamamak, yaşarken tamamına erişememekten daha güçtü. O tam bir trajedi, varlığı melankolinin kendisi…
Üçüncü göz olarak ona bakmayı, dinlemeyi ve sevmeyi seviyorum, sanki erişilemez gibi, hiç varamamışım gibi.. hiç gitmeyecek gibi. O tamamen sonsuz. Şansım olsaydı, zamanı durdurup zamanı ona çevirmek isterdim, böylelikle istediği şöhrete sahip olabilirdi, en iyisi olduğunu bilirdi diğerlerinin zihninde, fakat o yalnızca ruhta.. Derinlerde, kendini neden bu denli sevdiğini sorguluyor.. zamanın onu eskitip eskitemeyeceğini.. hayallerini. Üstelik hayalleri yalnızca kendine, manevi, ruhsal olan. Tıpkı kendisi gibi. Onu tanımanın eşsizliği gibi, maneviyat gibi.”
İlk elveda veya son ayrılık.Şiir
Gözünü kapatınca gördüğün,
ayrılık sevişmeleri.
Karanlık cennetti,
Tüm gömdüğün ve göründüğün.
Ne zaman diyorum,
Ne zaman gideceğiz bilinmeyene?
Ayrılık vakti gelmeden uğrayalım,
Tanrı gül dağıtacak gelenlere.
Somut elvedalar asılsız,
Evren çizecek ruhumuzu zamansız.
O zamana dek seveceğim,
Gidenle bir olmaz kalan; seni seyredeceğim.
Seni izlersem, izlerim hayatımı.
İki duble rakı değil kalmak, bir ömür acı.
Sevmek elvedalara benzemez sevdiğim, kalmaya benzer, kanamaya.
Şiirse şiir, değilse unutulmazdır.Şiir
Kendimi izlerken izlerim ruhunu;
Gözlerim, olmadı sözlerim iki üç şiirle.
Ayrılıkta satın alınmaz ki, sevgi gibi.
Kalanlar değişmez, yüzleri aynıdır onların;
Bana aynadır, sanatın yüzü yadigârdır.
Senin ruhundandır kimliğim: buluşum kendimi, şiirle sarışım.
Unutmak şimdilerde ölüm değil, ruhta kalanın vefasıdır anılarım.
Ruhunu unutmazsın, geçicidir unuttukların.
Ben o denizden geçmedim,
okyanus ettim kendimi.
Bundan maviydi sevgim,
solmazdı,
unutulmazdı.
-Leta.
Reklam