⎯ Letavitsa.
@Letavittsa
Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Şu anda okuduğu kitap
Zamana dikkat edin, zaman kimliğiniz.
Evrenin üzerinizde büyük oyunu var, büyük oyuncular alır sahneyi, büyük sevdalılar.
Unutmayın, her şeyin anlamı var.
Hatırlayın, varlığınızın yokluğu var.
-L.
Reklam
30 Mart.Şiir
Varlığı; en nihayetinde vardı,
Yokluğu da hatrı sayılır kadardı,
Ben vardım gezegenin bir ucunda,
Sevgim vardı, yokluklar asrında.
En köşede duran bir kız çocuğuydum,
Ağlardım gittiği için, durmazdı umudum.
Sevgim kalırdı, sevdiğim giderdi, Tanrı gözyaşlarımda akardı.
Fakat, önemli miydi? Durduğun zaman alçalan zamanlardı.
“Bir ben varım!” diyorum şu sanat hikâyesinde,
Bundan resim çiziyorum! Bir aşk eksenimde,
Elvedalar gelmeden önce unutuyorum acıyı,
O acıyı öncesinde çekmedim mi? Durdurun zamanı.
Bir ağladığımda bin büyüyorum, dönmüyor sevilenler.
Dönmesinler, kime ne? Ben sevgimi seviyorum.
Varlığını varlık eden sevgidir, Tanrı’ya sevenler.
Sadakat ki; ömrümün anahtarı, almaz ki geçmişin ahını.
Kendini bilene, gidilen yolda ayrılmak kolaydır,
Sevmeyi bilene kolaydır kalmak,
Gidene güç müdür bilinmez, kışı geçirmek zordur.
Hiç gitmedim.. bilemem, bilemem kendimden gitmeyi, severim; güzeldir aşkla kalmak.
Zaten yoktun ki, ruhumdaydı varlığın,
Ruhumda kalacak aşkın.
Reklam